বহুত ফল দিবলৈ মৃত হওক (যোহন ১২:২৪)

ঈশ্বৰৰ মহিমা হওক

বহুত ফল দিবলৈ মৃত হওক

"মই তোমালোকক অতি স্ৱৰুপলৈ কওঁ, ধানৰ গুটি এটি যদি মাটিত পৰি নমৰে, তেন্তে ই অকলে থাকে; কিন্তু যদি মৰে তেন্তে বহুত ফল দিয়ে।" যোহন ১২:২৪

আমি যে ঈশ্বৰক মনোনীত কৰিলোঁ এনে নহয় কিন্তু ঈশ্বৰেহে আমাক মনোনীত কৰিছে আৰু তেওঁৰ মণ্ডলীৰ বাগিচাত ৰাখিছে যাতে আমি ফল দিব পাৰোঁ আৰু লগতে আমাৰ ফল যাতে  অনন্তকাললৈকে থাকিব পাৰে (যোহন ১৫:১৬)। ঈশ্বৰ যিজনৰ হাতত তেওঁৰ পাত্ৰ আছে, তেওঁ ঘেঁহুখিনি গোটাব (মথি ৩:১২)। গতিকে ডাঙৰী যেনেকৈ উচিৎ সময়ত নিয়া হয় তেনেকৈ আমাকো উচিৎ সময়ত নিয়া হ’ব (ইয়োব ৫:২৬)। যিহেতু আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক ফলপ্ৰসূ হ’বলৈ বাছি লৈছে, গতিকে আমি ফলপ্ৰসূ হ’বলৈ হ’লে শাস্ত্ৰই কৈছে যে আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক প্ৰয়োজনীয় সকলোখিনি দিবলৈ সহায় কৰে। যি মানুহে মাটি আৰু মাটিত বীজ পেলায়, তাতে ই আপোনা-আপুনি ফল দিয়ে; প্ৰথমে পাত, তাৰ পিছত থোৰ, তাৰ পিছত থোকত ভৰ্তি হোৱা গুটি (মাৰ্ক ৪:২৬-২৮)। আমি দেখিবলৈ পালোঁ যে মাটিয়ে বীজটোক তিনিটা ধৰণে সহায় কৰে যাতে ই ফল দিয়ে। তেনেদৰে আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক বিভিন্ন ধৰণে সহায় কৰে যাতে আমাৰ বাবে এশগুণ ফল পোৱা যায় (লূক ৮:৮)।

প্ৰথমতে সেই বীজটোৱেই থোৰ হৈ পৰে। আমাৰ জীৱন ঘেঁহুৰ শস্য বা আন কোনো শস্যৰ আকস্মিক হ'ব পাৰে আৰু আমাৰ ঈশ্বৰে তেওঁ ইচ্ছামতে আধ্যাত্মিক শৰীৰ দিয়ে (১ কৰিন্থীয়া ১৫:৩৭)। অন্যথা ফলপ্ৰসূ হ’বলৈ তেওঁ আমাক আধ্যাত্মিক জীৱন দিয়ে। এই সংসাৰিক জীৱনত আমাৰ বাবে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা পালন কৰাটো প্ৰয়োজনীয়, যাতে আমি ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰোঁ (মথি ৭:২১)। আমি যীচুৰ দৰে যেতিয়া আধ্যাত্মিক জগতলৈ আহিছো সেয়ে আমি ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা অনুসৰি জীৱন যাপন কৰিব লাগে, আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি এটা শৰীৰ আৰু আধ্যাত্মিক জীৱন দিয়ে (ইব্ৰী ১০:৫-৭)। আধ্যাত্মিক ক্ষেত্ৰত পৰিচাৰকসকলৰ বাবে আৰু পাঁচনি, ভাববাদী, প্ৰচাৰক, পালক, শিক্ষকসকলৰ বাবে পদ অনুসৰি (ইফিচীয়া ৪:১১) তেওঁ প্ৰয়োজনীয় অভিজ্ঞতা, আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে আৰু সেই অনুসৰি জীয়াই থাকিবলৈ সুবিধাজনক সুবিধা দান কৰে। কিন্তু বিশ্বাসীসকলৰ বাবে সেই অনুসৰি এটা শৰীৰ বা ঈশ্বৰে আমাক এশগুণ ফল দিবলৈ ভাল মাটি ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে। কেতিয়াবা ই ভিন্ন ধৰণৰ উপহাৰ বা প্ৰশাসন বা কাৰ্য্যকলাপ হ'ব পাৰে (১ কৰিন্থীয়া ১২:৪-৬)। কেৱল সেয়াই নহয় প্ৰতিটো বীজক শৰীৰ দিয়া হয়, ঘেঁহুক নিজৰ শৰীৰ দিয়া হয়, যৱক সেই অনুসৰি শৰীৰ দিয়া হয় (১ কৰিন্থীয়া ১৫:৩৮)। ইয়াৰ দৰে প্ৰত্যেকেই নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি প্ৰতিভা লাভ কৰে (মথি ২৫:১৫) আমাৰ ঈশ্বৰে প্ৰত্যেককে তেওঁলোকৰ মানদণ্ডৰ স্তৰ অনুসৰি জীৱন দিয়ে। কিন্তু সঁচাকৈয়ে আমাৰ ঈশ্বৰে প্ৰত্যেকৰে শতগুণ ফল কামনা কৰে। যেনেকৈ পাঁচ গাগৰী লাভ কৰাজনে আন পাঁচ গাগৰী লাভ কৰিলে আৰু আনজনে আন দুগাগৰী লাভ কৰিলে তেনেকৈয়ে যদি ঘেঁহু বা যৱ হয় যাৰ শৰীৰ আছে সেই অনুসৰি আমাৰ ঈশ্বৰে মাত্ৰ এশগুণ ফলহে বিচাৰে (লূক ৮:৮)। গতিকে আধ্যাত্মিক জীৱনত আমাৰ ঈশ্বৰে তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি আৰু আমাৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি এটা শৰীৰ দিলে, আমাৰ বাবে এনেকুৱা হওক যাতে আমি আমাৰ শৰীৰত উৎসাহেৰে জীয়াই থাকিব পাৰো।

দ্বিতীয়তে থোকবোৰ পুৰ হৈ পৰে। যদি আমি আমাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনত নিষ্ফল হৈ পৰো তেন্তে আমি ধ্বংস হ'বলৈ কাটি অনন্ত জুইৰ নৰকত পেলোৱা হ'ম (মথি ২১:১৯, লূক ১৩:৭-৯, যোহন ১৫:২)। এই কাৰণে আমাৰ খেতিয়ক ঈশ্বৰে আমি ফল দিবলৈ দুটা কাম কৰে। প্ৰথমে তেওঁ ইয়াক পৰিস্কাৰ কৰে (লূক ১৩:৮)। আমাৰ ঈশ্বৰে আমাৰ জীৱনৰ কঠিন পৰিস্থিতিৰ পৰা আমাক মুক্ত কৰে। আমাৰ ঈশ্বৰে শিলৰ হৃদয়খন আঁতৰাই মাংসৰ হৃদয় দিয়ে (যিহিষ্কেল ১১:১৯)। শিল গোটাই ভাল মাটি বনাওক (যিচয়া ৫:২)। ঈশ্বৰীয় স্বভাৱৰ অংশীদাৰ হ'বলৈ সকলো দুষ্ট চৰিত্ৰৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছে (২ পিতৰ ১:৪) যাতে তেওঁলোক সৎ আৰু ভাল হৃদয়ৰ লোক হয় আৰু তাৰ দ্বাৰা ফল দিয়ে (লূক ৮:১৫)। দ্বিতীয়তে ইয়াক সাৰ যোগায় (লূক ১৩:৮)। ঈশ্বৰে তেওঁৰ ঐশ্বৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা আমাক জীৱন আৰু ঈশ্বৰভক্তিৰ সকলো বস্তু দিছে (২ পিতৰ ১:৩)। জীৱনৰ লগত জড়িত, মানে খাব পৰা আৰু পান কৰা বা আমাৰ জীৱনৰ সকলো শাৰীৰিক প্ৰয়োজনীয়তা যোগায় (মথি ৬:২৫)। ঈশ্বৰভক্তিৰ লগত জড়িত মানে আমাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনৰ বাবে স্বৰ্গীয় স্থানত থকা সকলো আধ্যাত্মিক আশীৰ্বাদ (ইফিচীয়া ১:৩)। তদুপৰি আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ'ল আমি ঈশ্বৰৰ খেতিয়ক গতিকে আমাৰ ঈশ্বৰে আমাৰ প্ৰয়োজনীয় সকলোখিনি দিয়ে আৰু আমাক বৃদ্ধি কৰিবলৈ বাধ্য কৰায় (১ কৰিন্থীয়া ৩: ৬-৯)।  আমি ঈশ্বৰৰ পৰাই বৃদ্ধি পাওঁ (ইফিচীয়া ৪:১৬)। আন এটা ধৰণেৰে মুৰব্বী খ্ৰীষ্টৰ পৰা পৰিচাৰকসকলৰ যোগেদি পুষ্টি লাভ কৰো যাতে গাঁঠি আৰু মজ্জাৰোত ঈশ্বৰত্ব বৃদ্ধি পায় (কলচীয়া ২:১৯)। যাতে আমি প্ৰভু আৰু মানুহৰ অনুকূলতাত বৃদ্ধি পাওঁ (১ চমূৱেল ২:২৬)

ঈশ্বৰৰ দাসসকলে আমাক প্ৰভুৰ লালন-পালন আৰু উপদেশত এনেদৰে ডাঙৰ-দীঘল কৰে যাতে আমি খ্ৰীষ্টৰ পূৰ্ণতাৰ পৰিসৰৰ পৰিমাপলৈকে এজন সিদ্ধ মানুহৰ ওচৰলৈ আহি সকলো বিষয়তে তেওঁৰ মাজত ডাঙৰ হওঁ, যিজন খ্ৰীষ্টৰো মূৰ (ইফিচীয়া ৬:৪; ৪:১২-১৫)

তৃতীয়তে আমাৰ পৰিপুৰ্ণ খেতি হয় ই থোকত ভৰপূৰ হৈ পৰে। আমাৰ খেতিয়ক ঈশ্বৰে আমাৰ পৰা পোৱা বহুমূলীয়া ফলৰ বাবে অপেক্ষা কৰে আৰু আগতীয়া আৰু পিছৰ বৰষুণৰ বাবে কাম কৰে (যাকোব ৫:৭)। আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক সঠিক পৰিমাণত আৰু সঠিক সময়ত প্ৰথম আৰু পিছৰ বৰষুণবোৰ আমাৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি দান কৰে (যোৱেল ২:২৩)

তেওঁৰ মতবাদ আৰু তেওঁৰ বাক্য যিটো বৰষুণ তেওঁ প্ৰতিজোপা গছক তাৰ স্তৰ অনুসৰি দিয়ে। কোমল বনৌষধিৰ ওপৰত সৰু বৰষুণৰ দৰে, ঘাঁহৰ ওপৰত বৰষুণৰ দৰে আৰু টোপা-টোপে বৰষুণ তেওঁৰ মতবাদ আৰু বাক্য বাকি দিয়ে (দ্বিতীয় বিবৰণ ৩২:২)।যিসকল আধ্যাত্মিকভাৱে শিশু, তেওঁলোকক গাখীৰ খুৱাই ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ প্ৰথম নীতি দিয়া হয়।

পিছলৈ যিসকলে ব্যৱহাৰৰ কাৰণে নিজৰ ইন্দ্ৰিয়বোৰ ভাল আৰু বেয়া দুয়োটাকে পৃথক কৰিবলৈ সক্ষম হয় তেওঁলোকক শক্তিশালী মাংস দিয়া হয় (ইব্ৰী ৫:১২-১৪) যিটো হৈছে সুস্থ মতবাদৰ পৰা পোৱা উপদেশ (তীত ১:৯)। সেই হিচাপে আমাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মতবাদ আৰু উপদেশ লাভ কৰি আমি খ্ৰীষ্টত সিদ্ধ হৈ পৰিছো (কলচীয়া ১:২৮)।

যাতে থোকত ভৰপূৰ গুটি হৈ পৰোঁ। আমাৰ প্ৰিয় যীচুৰ বাবে আমাৰ জীৱনত সকলো ধৰণৰ সুখদায়ক ফল হওক (গীতৰ গীত ৭:১৩)।

যেতিয়া আমি যীচুৰ বাক্যৰ প্ৰতি মনোযোগ দিওঁ তেতিয়াহে আমি ঘেঁহুৰ গুটি মাটিত পৰি মৰাৰ দৰে অধিক ফল দিবলৈ সক্ষম হওঁ। যদি ই মৰি নাযায়, তেন্তে ই অকলে থাকে (যোহন১২:২৪)। যদি আমি যীচুৰ লগত মৃত হওঁ, তেন্তে আমিও তেওঁৰ লগত জীয়াই থাকিম বা অনন্ত গৌৰৱ লাভ কৰিম (২ তীমথিয় ২:১০)। বাপ্তিস্মৰ সময়ত খ্ৰীষ্টৰ লগত যোগ হ'বলৈ আমি মৰো, কবৰস্থ হওঁ আৰু জীৱনৰ নতুনত্বত চলিবলৈ পুনৰুত্থান হওঁ যাৰ দ্বাৰা আমি যীচুৰ লগত জীয়াই থাকিবলৈ পৰিৱৰ্তিত হওঁ (ৰোমীয়া ৬:৩-৫)। যেতিয়া আমি প্ৰথমে মৃত্যুৰ অন্যান্য অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰো, আমাৰ আধ্যাত্মিক জীৱনত আমি মৃত হওঁ। গতিকে আমাৰ বাবে এনেকুৱা অৱস্থাত জীয়াই থকাটো হয় যে আমাৰ জীৱন ঈশ্বৰত খ্ৰীষ্টৰ সৈতে লুকাই আছে। যাতে আমাৰ বাবে পৃথিৱীৰ বস্তুবোৰৰ ওপৰত নহয় কিন্তু কেৱল ওপৰৰ বস্তুবোৰৰ ওপৰত নজৰ দিয়াটো সম্ভৱ হয় (কলচীয়া ৩:১-৩)। দ্বিতীয়তে ই আমাক জগাই তোলে যিহেতু যীচুৱে সকলোৰে বাবে মৃত্যুবৰণ কৰিলে, আমি সকলোৱে এতিয়াৰ পৰা মৃত হৈছো আমি নিজৰ বাবে নহয় কিন্তু যীচুৰ বাবে জীয়াই আছো। গতিকে আমি মাংসৰ দ্বাৰা জীয়াই নাথাকো যাতে আমি মাংসৰ অনুসাৰে কাকো চিনি নাপাওঁ আৰু আমাৰ বাবে আধ্যাত্মিকভাৱে জীয়াই থকাটো ঘটে (২ কৰিন্থীয়া ৫:১৫-১৬)। তৃতীয়তে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল আমি ফল দিবলৈ খ্ৰীষ্টৰ শৰীৰৰ দ্বাৰা বিধানৰ প্ৰতি মৃত হৈ পৰো (ৰোমীয়া ৭:৪)। যেতিয়া আমি বিধান বিষয়ে কওঁ তেতিয়া ই আমাক পাপৰ স্বভাৱ, জগত আৰু মাংসক বন্দী কৰি তুলি আত্মাৰ নতুনত্বত ঈশ্বৰৰ সেৱা নকৰিবলৈ বাধ্য কৰে, পুৰণি মানুহজনৰ মৰম আৰু কামনাৰ সৈতে যিয়ে আখৰৰ পুৰণি হোৱাৰ দ্বাৰা আমাৰ অংগত কাম কৰিছিল। আমি ইয়াৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে মৰি যোৱা উচিত। পাপৰ বাবে মৃত হৈ তাত আৰু জীয়াই নাথাকিবলৈ (ৰোমীয়া ৬:২), এতিয়াৰ পৰা পাপৰ সেৱা নকৰিবলৈ যাতে পাপৰ শৰীৰ ধ্বংস হয়। গতিকে আমি খ্ৰীষ্টৰ লগত ক্ৰুচত দিয়া হ'ব লাগিব আৰু মৰিব লাগিব (ৰোমীয়া ৬:৬-৭)। যিহেতু আমি মাংসৰ পিছত জীয়াই থকা উচিত নহয়, গতিকে পৃথিৱীৰ অংগবোৰত তেনেকৈ কাম কৰি থকা মাংসৰ কৰ্মবোৰ (ৰোমীয়া ৮:১২,১৩) ক্ষয়প্ৰাপ্ত হ’ব লাগে (কলচীয়া ৩:৫)। খ্ৰীষ্টৰ দৰে হ'বলৈ আমি মাংসক শত্ৰু আৰু কামনাৰ সৈতে ক্ৰুচত দিয়া উচিত (গালাতীয়া ৫:২৪)। আমি জগতৰ আদিম অৱস্থাৰ পৰা খ্ৰীষ্টৰ লগত মৃত হ'বলৈ হ'লে (কলচীয়া ২:২০) আমি মৃত হৈ জগত আৰু জগতৰ বাবে ক্ৰুচত দিয়া হ'ব লাগিব (গালাতীয়া ৬:১৪)। চমুকৈ বিধানৰ ওচৰত মৃত হ'বলৈ আৰু ঈশ্বৰৰ বাবে জীয়াই থাকিব পাৰো যাতে আমি ফল দিব পাৰো(ৰোমীয়া ৭:৪) খ্ৰীষ্টৰ সৈতে ক্ৰুচত দিয়া (গালাতীয়া ২:১৯-২০) আৰু ক্ৰুচত মৃত্যুবৰণ কৰা (ফিলিপীয়া ২:৮)। সেয়েহে আমি খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ ফল উৎপন্ন কৰিবলৈ খ্ৰীষ্টই আমাত জীয়াই থকা লোক হব লাগিব। যেতিয়া আমি বহুমূলীয়া সুখদায়ক ফল হওঁ তেতিয়া আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক নিজৰ ওচৰলৈ গোটাই লয় যাতে আমি চিৰকাল আমাৰ প্ৰভুৰ লগত থাকিব পাৰোঁ। আমাৰ প্ৰভু ঈশ্বৰে আমাক এই সুখদায়ক ফলবোৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সহায় কৰক।