દૃઢ અને હિંમતવાન બનો (યહોશુઆ 1:9)
પરમેશ્વરનો મહિમા હો!!
તેથી ઉત્સાહી માણસો ભલે ઈસુ માટે ખૂબ મહેનત કરે છે, છતાં તેઓ ઈસુના પુનરુત્થાનની રાહ જોતા નથી, નહીં તો શિષ્યોની જેમ ઈસુના દેખાવની રાહ જોતા નથી. આપણે ત્યાં સુધી વાંચી શક્યા કે શિષ્યોને શાસ્ત્ર ખબર નહોતી કે ઈસુએ મૃત્યુમાંથી ફરી ઉઠવું જોઈએ (યોહાન 20:9). પરંતુ મંડળી, સ્ત્રીઓ ઈસુને અનુસરતી હતી અને ઈસુ સાથે રહેતી હતી અને ઈસુનું સેવાકાર્ય સારી રીતે કરતી હતી (માથ્થી 27:55). તેઓ ખ્રિસ્તના મીઠા સુગંધ તરીકે ઈશ્વર માટે પોતાનું જીવન બનાવે છે (2 કોરીંથી 2:15). તેઓ ખ્રિસ્તની મીઠી સુગંધની જેમ ઈશ્વર માટે પોતાના જીવનને બનાવે છે (2 કોરીંથી 2:15). ચાલો આપણે એક આશાવાદી ચર્ચ તરીકે જોવામાં આવે જે તેમના જીવન સાથે તૈયાર કરેલું અત્તર વહન કરે છે, પુનરુત્થાનની સવારે ઈસુને મળવા જવા માટે ઉત્સુક છે. (લુક 24:1) આ પાર્થિવ જીવનમાં, ખ્રિસ્તી જીવનમાં આપણા કાર્યો અથવા આપણા સેવાકાર્ય ફક્ત મહત્વપૂર્ણ નથી, સાથે સાથે આપણું જીવન પણ તૈયાર હોવું જોઈએ અને પ્રભુના આગમન સમયે ઉપાડવા માટે તૈયાર રહેવું જોઈએ. જેઓ ઊંઘમાં છે તેઓ મૃત્યુમાંથી ઉઠે છે અથવા જેઓ બીજા મૃત્યુને આધીન છે, ફક્ત તેઓ જ સોનેરી પ્રભાતમાં ખ્રિસ્તના પ્રકાશની રાહ જોઈ શકે છે (એફેસી 5:14).
ફરીથી જ્યારે આપણે સ્ત્રીઓ તરફ ધ્યાન આપીએ છીએ, ત્યારે ચર્ચમાં ઘણા લોકો પુનરુત્થાનની આશા ધરાવતા હોવા છતાં, તેઓ બીજાઓને કહી શક્યા નહીં કે તેઓ ભયને કારણે ઈસુને જોઈ શકે છે કારણ કે તેઓ આશ્ચર્યચકિત અને ધ્રૂજતા હતા (માર્ક 16:8). ભય, ધ્રુજારી અને ભયભીતતાને કારણે, તેઓ તેમના આગમન સમયે ઉપર લઈ જવા લાયક છે કે કેમ તે વિચારી રહ્યા હતા, તેથી તેઓ પોતાની આશા મોટેથી કહી શકતા નથી તેવી સ્થિતિ છે. આપણે આ વિશે આધ્યાત્મિક રીતે વિચારવાની જરૂર છે. આપણે વાંચીએ છીએ કે સ્ત્રીઓ જીવનની કૃપાની વારસદાર છે; છતાં તેઓ નબળા પાત્ર છે (૧ પીતર 3:7). જોકે તેઓ એવા છે જેમને કૃપા મળી અને કહ્યું કે હું જે છું તે ઈશ્વર ની કૃપાથી છું (1 કોરીંથી 15:10), આપણે જોઈ શકીએ છીએ કે તેઓ તેમના મંડળી જીવનમાં આધ્યાત્મિક નથી પણ દૈહિક છે (1 કોરીંથી 3:1). તેઓ ભય સાથે જીવે છે કારણ કે તેઓ ઘણા પાપી કાર્યો કર્યા હોવાથી દેહની નબળાઈને કારણે ઈશ્વરના રાજ્યનો વારસો મેળવી શકતા નથી (ગલાતી 5:19-21). તેઓ ભયભીત અને ધ્રુજતા હોય છે કે શું તેઓ પ્રભુના આગમનનો અવાજ સાંભળીને પાછળ રહી જશે. પરંતુ ઈસુ દુનિયામાં એવું કરવા આવ્યા જે દેહની નબળાઈથી થઈ શકતું નથી (રોમનો 8:3). આપણી નબળાઈ જાણીને તે આપણને કહે છે, “તારે માટે મારી કૃપા બસ છે; કેમ કે મારું સામર્થ્ય નિર્બળતામાં સંપૂર્ણ થાય છે.” (2 કોરીંથી 12:9) બીજી રીતે, ઈસુ ઇચ્છતા હતા કે આપણે જાગતા રહીએ અને કૃપા માટે પ્રાર્થના કરીએ કારણ કે આત્મા ખરેખર તૈયાર છે, પરંતુ શરીર નબળું છે (માથ્થી 26:41). તેથી આપણે આપણી નબળાઈ પર ધ્યાન ન આપીએ, તેના બદલે આપણા આત્મામાં ઇચ્છા અને રસ રાખીએ, ઈશ્વરની કૃપાથી, પ્રભુ ઈસુના આગમનમાં ઉપર લઈ લેવા ઈચ્છતા, અને તે દિવસે આપણા પર પ્રગટ થનારી સંપૂર્ણ આશા સાથે કૃપા માટે પ્રાર્થના કરવી જોઈએ (1 પીતર 1:13). કારણ કે ભગવાનનો આત્મા આપણી નબળાઈઓને મદદ કરે છે અને પ્રાર્થના કરવામાં આપણને મદદ કરે છે (રોમનો 8:26). ઈસુ ઇચ્છતા હતા કે આપણે હંમેશા જાગતા રહીએ અને પ્રાર્થના કરીએ કે તમે આ બધી ઘટનાઓથી બચવા અને માણસના દીકરા સમક્ષ ઊભા રહેવા માટે લાયક બનો (લુક 21:36). જ્યારે આપણે ગેથસેમાનેના બગીચામાં જોઈએ છીએ કે શિષ્યો જાગતા અને પ્રાર્થના કરતા હતા, છતાં તેઓ ઊંઘતા જોવા મળ્યા, જ્યારે લાલચ આવી ત્યારે તેઓ ભાગી ગયા (માર્ક 14:40,50). પુનરુત્થાનના દિવસે વહેલી સવારે પણ તેઓ સૂતા જોવા મળ્યા. પરંતુ ઈસુએ વધુ આતુરતાથી પ્રાર્થના કરી (લુક ૨૨:૪૪) અને ભારે રડતાં અને આંસુઓ સાથે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરી, જેનાથી તે મૃત્યુમાંથી બચી ગયો અને સજીવન થયો (હિબ્રૂ 5:7). જો આપણી પાસે પણ પ્રાર્થનાનું જીવન હોય તો પણ આપણે તેમના દેખાવથી ડર્યા વિના અને આશ્ચર્યચકિત થયા વિના હિંમતભેર ઊભા રહી શકીશું (1 યોહાન 2:28).
જ્યારે આપણે ફરીથી માર્કના સોળમા અધ્યાયની સુવાર્તા પર ધ્યાન આપીએ છીએ, આપણે જોઈ શકીએ છીએ કે ઈસુ તે જૂથની સ્ત્રીઓમાં મગદલાની મરિયમ, પ્રથમ દેખાયા હતા (માર્ક 16:9). આ આપણા વિચારો માટે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ બાબત છે. આપણે ઈશ્વરના શબ્દમાં વાંચીએ છીએ કે પ્રેમમાં ભય નથી; પણ સંપૂર્ણ પ્રેમ ભયને દૂર કરે છે (૧ યોહાન ૪:૧૮). જ્યારે આપણે મરિયમનો વિચાર કરીએ છીએ ત્યારે તે અંધારાથી ડરતી નહોતી, તે એકલી છે એવું વિચાર્યા વિના, તે વહેલી સવારે એકલી, જ્યારે હજુ અંધારું હતું, ઈસુને શોધતી કબર તરફ ગઈ (યોહાન 20:1). ગીતોનું ગીત 9:8-10 માં, જોકે શૂલામી સ્ત્રીઓને મારી કબૂતર તરીકે વિચારી શકતી બધી સ્ત્રીઓ વિશે કહેવામાં આવ્યું છે, મારી નિર્દોષતા ફક્ત એક જ છે. તે તેમની પ્રિય છે, તે મજબૂત અને હિંમતવાન છે (ગીતોનું ગીત 6:3). તેમ છતાં, મેરી એ વિચાર્યા વિના કે ઈસુ મૃત્યુ પામ્યા, દફનાવવામાં આવ્યા, શું તે દુર્ગંધ મારતું હશે કારણ કે આજે ત્રીજો દિવસ છે જ્યારે તે ઈસુને શોધતી કબર પર જઈ રહી છે. ભલે તે ઈસુનું નશ્વર શરીર હોય, પણ તે હજુ સુધી તેને ઉપાડી શકતી નથી કારણ કે તેના પ્રિયજન પ્રત્યેના અમાપ પ્રેમને કારણે તે કહે છે કે તે તેને લઈ જશે (યોહાન 20:15). ઈસુની ઇચ્છા પ્રમાણે, તેણી ઈસુને સૌથી વધુ પ્રેમ કરતી હતી (યોહાન 21:15) તેથી, ઈસુ પ્રથમ મરિયમને દેખાયા. જેઓ ઈશ્વરને પ્રેમ કરે છે તેઓ જ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ ધરાવે છે અને તેનું પાલન કરે છે (યોહાન 14:21). તેઓ એવા વિજેતાઓ છે જેઓ તેમના કાર્યોને અંત સુધી આજ્ઞા પ્રમાણે રાખે છે અને ઈસુની જેમ શક્તિ પ્રાપ્ત કરશે (પ્રકટીકરણ 2:26). તેઓ એવા છે જેઓ વિજય મેળવે છે અને ઈશ્વરના સિંહાસન પર લઈ જવામાં આવે છે (પ્રકટીકરણ 12:5). આપણે હલવાનની પત્નીને જોઈ શકીએ છીએ જે મગદલની મરિયમ માં તેમના આગમન સમયે શરીરમાં રૂપાંતર પામે છે (પ્રકટીકરણ 19:7-8).
ટૂંકમાં, જે લોકો કાર્યોમાં રસ ધરાવે છે અને પુનરુત્થાનમાં આશા વિના જીવે છે જે અન્યાય કરે છે તેઓ નરકને લાયક છે જે મુખ્ય નહીં હોય (માથ્થી 7:22), પરંતુ મંડળીમાં, જે સ્ત્રીઓને પુનરુત્થાન અને તેમના દેખાવ વિશે સ્પષ્ટ જ્ઞાન છે, તેઓ સૌથી મુખ્ય હશે. તેમની વચ્ચે પણ બે જૂથો છે. એક જૂથ દુલ્હન મંડળી છે જે પ્રભુના ગુપ્ત આગમન સમયે પુનરુત્થાન પામવાને લાયક છે. બીજો એક જૂથ મંડળી પાછળ રહી ગયો છે કારણ કે તે દેહની નબળાઈને કારણે પોતાની ખામીઓથી ડરીને નિર્જીવ બની ગયો છે અને આધ્યાત્મિક નિદ્રામાં સરી પડ્યો છે. બીજા જૂથની દસ કુમારિકાઓ વરરાજા મોડો પડ્યો ત્યારે ઊંઘી ગઈ અને સૂઈ ગઈ (માથ્થી 25:1-5). આપણે પણ જોઈ શકીએ છીએ કે આ જૂથ ફરીથી બે જૂથોમાં વિભાજિત થયેલ છે. સમજદાર કુમારિકાઓ અને મૂર્ખ કુમારિકાઓ. માર્ક ૧૬:૯ માં, ઈસુ પહેલા મરિયમને દેખાયા, પછી બીજાઓને દેખાયા (માથ્થી 28:9). તેથી, મધ્યરાત્રિએ ફરીથી આવનાર પ્રભુ, જેઓ તૈયાર છે તેઓને લગ્નજમણમાં પોતાની પાસે ભેગા કરે છે (માથ્થી 25:10). બીજા જૂથને આ રીતે ઓળખવામાં ન આવ્યું, તેથી ઈસુએ તેમને ફેંકી દીધા અને તેઓ નરકને લાયક છે (માથ્થી 25:11-12, 7:23). એક જૂથ સાર્વકાલિક જીવન માટે અને બીજો સાર્વકાલિક શાસનમાં માટે અલગ પડે છે (માથ્થી 25:31-46). તેથી ચાલો આપણે ડર્યા વિના અને નિરાશ થયા વિના પુનરુત્થાન વિશે સ્પષ્ટતા પ્રાપ્ત કરીએ, પણ મજબૂત અને હિંમતવાન બનીને આપણે પ્રાર્થનામાં સાવધ રહીએ. આપણી પ્રાર્થનાઓ દ્વારા આપણો ભગવાન આપણને ઈસુ સમક્ષ ઊભા રહેવા લાયક બનાવશે (લુક 21:36). ચાલો આપણે શાંતિના દેવ દ્વારા પવિત્ર થવા માટે પોતાને પ્રોત્સાહિત કરીએ કારણ કે આપણો દેવ જેણે આપણને બોલાવ્યા છે તે વિશ્વાસુ છે, તે આપણને પ્રભુના આગમન સુધી નિર્દોષ રાખશે, આવો વિશ્વાસ રાખીને આપણે પોતાને તૈયાર કરીએ અને તેમના આગમનની રાહ જોઈએ (1 થેસ્સાલોનિકી 5:23,24). તે માટે આપણા પ્રભુ આપણા બધાને મદદ કરે.
