પ્રભુનો દૃઢ પાયો (તિમોથીને બીજો પત્ર 2 :19)

પરમેશ્વરનો મહિમા હો

પ્રભુનો દૃઢ પાયો

પણ ઈશ્વરે નાખેલો પાયો દઢ રહે છે. તેના પર આ મુદ્રાછાપ મારેલી છે, “જે પોતાનાં છે તેઓને પ્રભુ ઓળખે છે,” અને આ પણ કે, જે કોઈ ખ્રિસ્તનું નામ લે છે તેણે પાપથી દૂર રહેવું. - તિમોથીને બીજો પત્ર 2 :19

ઈશ્વરના પાયાની એક સ્પષ્ટ મહોર નિશ્ચિતપણે ટકી રહે છે કારણ કે ઈશ્વર તેમને જાણે છે જેઓ તેમના છે. ઘણા પ્રસંગોએ જ્યારે ઈસુએ કેટલાક લોકોને કહ્યું કે તે તેમને ઓળખતા નથી.

(માથ્થી 7:23; 25:12; લુક 13:27) ઈશ્વરની હાજરીમાં આપણો લહાવો છે કે આપણો ઈશ્વર આપણને જાણે છે. દરેક જણ નહીં, કારણ કે ઈશ્વર ચોક્કસ ખાસ અનુભવો ધરાવતા લોકોને જાણે છે. તેથી ઈશ્વર આપણને પણ આવા ખાસ અનુભવો કરાવવામાં મદદ કરે. ચાલો આપણે આ વિશિષ્ટ ગુણો એક પછી એક શીખીએ.

સૌપ્રથમ, જ્યારે આપણે વાંચીએ છીએ કારણ કે પ્રભુ પોતાના લોકોને જાણે છે (2 તીમોથી 2:19), ઈસુ એમ પણ કહે છે કે જેઓ તેમના છે તેમને તે ઓલખે છે (યોહાન 10:14). ઈશ્વર દ્વારા મુક્તિ મેળવ્યા પછી અને જેઓ તેમના છે તેઓ તેમના નામથી બોલાવ્ય છે કારણ કે તેઓ ઈશ્વરના છે
(યશાયાહ 43:1). આ નવા કરારના સમયગાળામાં, ઈસુ ખ્રિસ્ત દુનિયામાં ઈશ્વરના હલવાન તરીકે આવ્યા જે દુનિયાનું પાપ દૂર કરે છે (યોહાન ૧:૨૯). લોકોના એક જૂથને હલવાનના અમૂલ્ય નિષ્કલંક, દોષરહિત રક્ત દ્વારા મુક્તિ આપવામાં આવી છે (1 પિતર 1:18-19). આમ, ઉદ્ધાર પામેલા, પસંદ કરેલી પેઢી અને વિશિષ્ટ લોકો, જેમણે બોલાવ્યા છે તેમના સ્તુતિગાન પ્રગટ કરવા માટે, પ્રભુના છે. (1 પિતર 2:9-10). સારા ભરવાડ તરીકે ઈસુએ ઘેટાં માટે પોતાનો જીવ આપ્યો, જેમને તે જાણે છે (યોહાન 10:14-15). જેઓ તેમને સ્વીકારે છે અને તેમના નામમાં વિશ્વાસ કરે છે તેઓ ઈશ્વરના બાળકો બને છે - તેઓ ઈસુના ઘેટાં છે જેમને તે જાણતો હતો (યોહાન 1:12). માથ્થી 1:21 માં આપણે વાંચીએ છીએ કે ઈસુએ પોતાના લોકોને તેમના પાપોથી બચાવ્યા. તેથી, ક્રોસ પર મૃત્યુ દ્વારા, આપણને પાપોની માફી મળી, જેના દ્વારા આપણે મુક્ત થયા છીએ અને હવે આપણે તેમના પોતાના ખાસ લોકો બન્યા છીએ જેમને ઈશ્વર જાણે છે. દરેક અન્યાય પાપ છે (1 યોહાન 5:17), તેથી, જેઓ પ્રભુના નામ પર પ્રાર્થના કરે છે, તેઓને પાપોની માફી મળે અને બધા અન્યાયથી દૂર રહો, ઈસુ કહે છે, “હવેથી પાપ ન કર, રખેને તારા પર વિશેષ [વિપત્તિ] આવી પડે.” (યોહાન 5:14; 8:11).

આપણે સતત પ્રભુ સાથે રહેવું જોઈએ જેથી એ સ્પષ્ટ થાય કે આપણે તેમના લોકો છીએ. (1યોહાન 2:19). પ્રભુ પોતાના લોકોને અંત સુધી પ્રેમ કરે છે (યોહાન 13:1). તેથી, આપણે ઈસુના પ્રેમમાં ચાલુ રહેવું જોઈએ. જેમ ઈસુ પિતાના પ્રેમમાં રહે છે, તેમની આજ્ઞાઓનું પાલન કરીને, તેમ છતાં, જો આપણે તેમની આજ્ઞાઓનું પાલન કરીએ તો આપણે ઈસુના પ્રેમમાં પણ રહી શકીએ છીએ (યોહાન 15:9-10). વધુમાં ગણના 16:5 માં જ્યારે ઈશ્વર પ્રગટ કરશે કે કોણ તેમના છે અને કોણ પવિત્ર છે, ત્યારે તે તેમને પોતાની નજીક લાવશે કારણ કે તેમણે તેમને પસંદ કર્યા છે. કળીઓ ખીલી, ફૂલો આવ્યા અને બદામ આવ્યા એનો અનુભવ એ વાતની નિશાની છે કે તેમણે કોને પસંદ કર્યા છે. (ગણના 17:5-8). કારણ કે આપણને ફળ આપવા માટે પસંદ કરવામાં આવ્યા છે (યોહાન 15:16). તેથી, આપણે પ્રભુમાં રહેવું જોઈએ અને ઘણું ફળ આપવું જોઈએ (યોહાન 15:4-5). તે પવિત્રતાનું ફળ હશે (રોમનો 6:22), પછી આપણે પવિત્ર બનીશું જે ઈશ્વરની નજીક જઈશું અને તેમની સાથે તેમના તરીકે રહીશું. આમ, અનંતકાળમાં આપણે ઈસુ સાથે તે જગ્યાએ રહીશું જે તે આપણા માટે તૈયાર કરી રહ્યા છે (યોહાન 14:3).

બીજું, ઈસુના ઘેટાં ઈસુનો અવાજ સાંભળે છે અને તેમને અનુસરે છે, તેથી ઈસુ તેઓને ઓળખે છે (યોહાન 10: 26-27) જેઓ ઈસુનું વચન સાંભળે છે અને તેનું પાલન કરતા નથી અને જેઓ એવું કરે છે જે કહેવામાં આવતું નથી, તેમને ઈસુ કહે છે“મેં તમને કદી પણ ઓળખ્યા નથી, ઓ ભૂંડું કરનારાઓ, તમે મારી પાસેથી દૂર જાઓ.’ (માથ્થી 7:21-27). જેઓ તેમના કાર્યોને અંત સુધી રાખે છે, તે તેઓને જીવવાની અને તેમની સાથે રાજ કરવાની શક્તિ આપશે (પ્રકટીકરણ 2:26). આ વિશેષતા તેમના પ્રેરિતોમાં જોવા મળે છે, જે બાર રાજ્યાસનો પર બેસશે, ઇઝરાયલના બાર કુળોનો ન્યાય કરશે, જ્યારે ઈસુ પોતાના મહિમાના સિંહાસન પર બેસશે. (માથ્થી 19:28). ઘણા શિષ્યો નારાજ થયા ત્યાર પછી તેમની સાથે ચાલ્યા નહિ એ સાંભળીને કહ્યું, “આ કઠણ વાત છે, એ કોણ સાંભળી શકે?” પણ બાર પ્રેરિતો પાછા ફર્યા વગર રહ્યા, અને કહ્યું, “અનંતજીવનની વાતો તો તમારી પાસે છે.” અને તેને અનુસર્યા (યોહાન 6:60,66-68). જેઓ તેમના શબ્દો સાંભળે છે અને તેનું પાલન કરે છે તેઓ પડ્યા વિના દૃઢ રહેશે.  (માથ્થી 7:24-25). તેથી આપણે તેમના માર્ગો પર ચાલવું જોઈએ, પતન કર્યા વિના, તેમના હોઠોની આજ્ઞાથી હું પાછો હઠયો નથી , જરૂરી ખોરાક કરતાં તેમના મુખના શબ્દોને વધુ મહત્વ આપ્યું (અયૂબ 23:10-12). ચાલો આપણે ઈસુ આપણને ઓળખે છે તેનો અનુભવ કરીએ, સારા ભરવાડનો અવાજ સાંભળીને, તેમના પગલા પાછળ ચાલીને, આપણે તેમના પોતાના બનીએ છીએ અને તેમને અનુસરીએ છીએ.

ત્રીજું “યહોવા સારા છે, સંકટ સમયે તે ગઢરૂપ છે; અને તેમના પર ભરોસો રાખનારાઓને તે ઓળખે છે”, (નાહૂમ 1:7). ઈશ્વર હંમેશા આપણા જીવનમાં સારા રહે છે સંકટને સમયે તે હાજરાહજૂર મદદગાર છે. પણ જે માણસ તેમના પર ભરોસો રાખે છે તે ધન્ય છે કારણ કે તેઓ અનુભવ કારીને જુઓ છે કે યહોવા ઉત્તમ છે. (ગીતશાસ્ત્ર ૩૪:૮). ખરેખર આપણે ઈશ્વરનો આશ્રય લેવો જોઈએ અને ફક્ત તેમના પર જ વિશ્વાસ રાખવો જોઈએ. યર્મિયા ૧૭:૫ માં આવ્યું છે કે જે પુરુષ મનુષ્ય પર ભરોસો રાખે છે, ને મનુષ્યના બળ પર આધાર રાખે છે, ને યહોવા તરફથી જેનું હ્રદય ફરી જાય છે, તે શાપિત છે. પણ યર્મિયા ૧૭:૭ માં જે પુરુષ યહોવા પર ભરોસો રાખે છે, ને જેનો આધાર યહોવા છે તે આશીર્વાદિત છે. યહોવા પર સદા ભરોસો રાખો; જેનું મન તેમના પર સ્થિર હતું (યશાયાહ 26:3). બેવડા મનનો માણસ પોતાના બધા જ માર્ગોમાં અસ્થિર છે, કારણ કે તે પ્રભુ પાસેથી કંઈ પામશે નહીં.  (યાકૂબ 1:6-8). કારણ કે પ્રભુની નજર જેનું હૃદય સંપૂર્ણ છે અને જેઓ તેમના પર વિશ્વાસ રાખે છે તેમના તરફ દોડે છે કારણ કે તે તેમને જાણે છે. તેઓને પોતે બળવાન છે એમ બતાવી આપે. (2 કાળવૃત્તાંત 16:9). તેથી, જે સર્વોચ્ચના ગુપ્ત સ્થાનમાં રહે છે તે સર્વસમર્થની છાયામાં રહેશે, કારણ કે હું યહોવાહ વિષે કહીશ કે, તે મારો આશ્રય અને મારો કિલ્લો છે: મારા ઈશ્વર, હું તેમના પર ભરોસો રાખીશ. (ગીતશાસ્ત્ર 91:1-2).

ચોથું, ઈસુ કહે છે તે જેઓને મેં પસંદ કર્યા છે તેઓને તે ઓળ ખે છે. (યોહાન 13:18). આપણે સ્પષ્ટપણે સમજવું જોઈએ કે આપણે તેને પસંદ કરતા નથી, પરંતુ તેણે અમને પસંદ કર્યા.
(યોહાન 15:16). તેમની દયા આપણા પ્રત્યે ધીરજવાન છે, તેથી તેમની દયા અને દયાના કારણે જ આપણને પસંદ કરવામાં આવ્યા છે અને આ ઉચ્ચ અનુભવ મળ્યો છે. આપણે કાર્યોથી નહીં, પણ વિશ્વાસ દ્વારા કૃપાથી બચાવીએ છીએ - તે યહોવાની ભેટ છે. (એફેસી 2:8-9). યહોવા નિર્બળોને પસંદ કર્યા છે, અકુલીનોને, ધિક્કાર પામેલાઓને, જેઓ કંઈ [વિસાતમાં] નથી, જેથી કોઈ પણ માણસ તેમની હાજરીમાં અભિમાન ન કરે (1કોરીંથી 1:27-29). તેથી, આપણી પસંદગીને જાણીને, ચાલો આપણે તે મુજબ જીવીએ. યોહાન ૧૫:૧૯ માં, આપણા ઈશ્વરે આપણને દુનિયામાંથી પસંદ કર્યા છે જેથી આપણે દુનિયાના જેવા ન રહીએ. એટલે કે, ઈસુ દુનિયાના નથી, તેથી આપણે પણ એવી રીતે જીવવું જોઈએ જેમ આપણે દુનિયાના નથી (યોહાન 17:14-16). તેથી આપણે આ દુનિયાના અનુરૂપ ન બનીને જીવવું જોઈએ. (રોમનો 12:2). શુદ્ધ અને યેહોવા સમક્ષ નિર્મળ ધર્મ એ છે કે પોતાને જગતથી નિષ્કલંક રાખવો (યાકૂબ 1:27). તેથી, જ્યારે આપણે આ દુનિયામાં જીવીએ છીએ, ત્યારે ચાલો આપણે દુર્વાસનાથી દુષ્ટતા દ્વારા દુનિયામાં રહેલા ભ્રષ્ટાચારથી બચીને જીવીએ (2 પીતર 1:4).

ફરીથી યોહાન 15:16 માં ઈસુ કહે છે, તેમણે આપણને પસંદ કર્યા છે જેથી આપણે જઈને બાકી રહેલું ફળ આપીએ. એ વાત ચોક્કસ છે કે જે ફળ આપતા નથી, તેને તે આપણથી દૂર રાખે છે. (યોહાન 15:2). જ્યારે ઈશ્વરે વૃક્ષો બનાવ્યા, તેમણે ફળ આપતું વૃક્ષ બનાવ્યું જેનું બીજ પોતાનામાં જ છે.
(ઉત્પત્તિ 1:11-12). તેથી આપણે ફળ વગરના વૃક્ષો ન બનવું જોઈએ. (યહુદા ૧:૧૨). ચાલો આપણે એવા ફળ આપનારા વૃક્ષો બનીએ જે બીજ યેહોવાનો શબ્દ છે અથવા એવા વૃક્ષો બનીએ જે યેહોવાના શબ્દ અનુસાર ફળ આપે છે. આપણા ખેડૂત પ્રભુ પૃથ્વીના કિંમતી ફળની રાહ જુએ છે
(યાકૂબ 5:7). આ સમજીને આપણે આપણા પ્રભુમાં રહીને ઘણું ફળ આપીએ. (યોહાન 15:5). એટલું જ નહિ, આપણું ફળ જળવાઈ રહે તે જરૂરી છે. ચાલો આપણે ઈશ્વર સમક્ષ બધા પ્રકારના સુખદ ફળો લઈને ઊભા રહીએ, જ્યારે તે ભેગા કરવા આવે ત્યારે કંઈપણ ફેંક્યા વિના, જૂના અને નવા બધાનો સંગ્રહ કરીને. (ગીતોનું ગીત 7:13). યહોવાનો મજબૂત પાયો, શાશ્વત નિશ્ચય ખાતરી કરે છે કે તે સ્પષ્ટપણે તેમને જાણે છે જે તેના છે (2 તીમોથી 2:19). તેથી ચાલો આપણે તેમની સાથે તેમના તરીકે ભેગા થઈએ, તેમના દેખાવના દિવસે જ્યારે તે પોતાનું નિર્માણ કરવા આવશે (માલાખી 3:17 તમિલ).

આપણા યહોવા ઈશ્વર આપણને બધાને તૈયાર કરવામાં અને આશીર્વાદ આપવામાં મદદ કરે.