প্ৰভুৰ দৃঢ় ভেটি (দ্ধিতীয় তীমথিয় ২:১৯)

ঈশ্বৰৰ মহিমা হওক

প্ৰভুৰ দৃঢ় ভেটি

"তথাপি ঈশ্বৰে স্থাপন কৰা দৃঢ় ভিত্তিমূল থিৰে থাকে,তাৰ ওপৰত এই মোহৰ মৰা আছে, প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকক জানে; আৰু যি কোনোৱে প্ৰভুৰ নাম লয়, তেওঁ অধাৰ্মিকতাৰ পৰা দূৰ হওক।" (দ্ধিতীয় তীমথিয় ২:১৯)

ঈশ্বৰৰ ভেটিৰ এটা স্পষ্ট মোহৰ নিশ্চিতভাৱে স্থিৰে আছে, কাৰণ এই মোহৰ, প্ৰভুৱে যিসকলক জানে তেওঁলোকৰ ওপৰত থাকে। বহু সময়ত যীচুৱে কিছুমান লোকক কৈছিল যে তেওঁ তেওঁলোকক চিনি নাপায় (মথি ৭:২৩;২৫:১২; লুক ১৩:১৭)। আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক চিনি পোৱাটো আমাৰ সৌভাগ্য যে আমি ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্যত আছো। সকলোকে নহয়, কাৰণ প্ৰভুৱে কিছুমান বিশেষ অভিজ্ঞতা থকা লোকক চিনি পায়। গতিকে ঈশ্বৰে আমাকো এনে বিশেষ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিবলৈ সহায় কৰক। এই স্বকীয় গুণবোৰ এটা এটাকৈ শিকি লওঁ আহক।

প্ৰথমতে, যেতিয়া আমি পঢ়ো যে প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক জানে( ২ তীমথি ২:১৯), যীচুৱে এইটোও কৈছে যে তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলক জানে(যোহন ১০:১৪)। ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা মুক্ত হোৱা আৰু তেওঁৰ লোকসকলক তেওঁলোকৰ নাম ধৰি মতা হয়, কাৰণ তেওঁলোক প্ৰভুৰ( যিচয়া ৪৩:১) । নতুন নিয়মৰ সময়ছোৱাত যীচু খ্ৰীষ্টই জগতৰ পাপ দূৰ কৰা ঈশ্বৰৰ মেৰ পোৱালি হিচাপে জগতলৈ আহিছিল(যোহন (১:২৯)। মেৰ পোৱালিৰ বহুমূলীয়া নিৰ্মল, নিৰ্দোষী তেজৰ দ্বাৰা এটা গোটৰ লোকক মুক্ত কৰা হৈছে ১পিতৰ ১:১৮-১৯)। এইদৰে, মুক্ত হোৱা লোক এজন মনোনীত প্ৰজন্ম আৰু যিজনে মাতিছে তেওঁৰ প্ৰশংসা প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰভুৰ আচৰীত লোক হৈছে (১পিতৰ ২:৯-১০) । ভাল মেৰপালক হিচাপে যীচুৱে মেৰবোৰৰ বাবে নিজৰ প্ৰাণ দিলে, যাক তেওঁ চিনি পায় (যোহন ১০:১৪-১৫)। যিসকলে তেওঁক গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ নামত বিশ্বাস কৰে তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ সন্তান হয় - তেওঁলোক যীচুৰ মেৰ, যিসকলক তেওঁ চিনি পায় (যোহন ১:১২)। মথি( ১:২১ পদত আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ যে যীচুৱে তেওঁৰ লোকসকলক তেওঁলোকৰ পাপৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। গতিকে ক্ৰুচত হোৱা মৃত্যুৰ দ্বাৰা আমি পাপৰ ক্ষমা লাভ কৰিলোঁ। ইয়াৰ দ্বাৰা আমি মুক্ত হ’লোঁ আৰু এতিয়া তেওঁৰ নিজৰ আচৰীত লোক হৈ পৰিছো, যাক ঈশ্বৰে চিনি পায়। সকলো অধৰ্মই পাপ( ১যোহন ৫:১৭), সেইবাবে পাপৰ ক্ষমা লাভ কৰি আৰু প্ৰভুৰ নাম আহ্বান কৰি সকলো অধাৰ্মিকতাৰ পৰা আঁতৰি যাওক। যীচুৱে কৈছে, "যাতে তোমালৈ অধিক দূৰগতি নাহে, সেই বাবে আৰু পাপ নকৰিবা”(যোহন ৫:১৪, ৮:১১)।

 আমি নিৰন্তৰে প্ৰভুৰ লগত থাকিব লাগিব, যাতে আমি তেওঁৰ লোক হোৱাটো স্পষ্ট হয়(১যোহন ২:১৯)। প্ৰভুৱে নিজৰ মানুহক শেষলৈকে প্ৰেম কৰে(যোহন ১৩:১)। গতিকে আমি যীচুৰ প্ৰেমত আগবাঢ়িব লাগিব। যেনেকৈ যীচুৱে তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰি পিতৃৰ প্ৰেমত আছিল, ঠিক তেনেকৈ আমিও তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰি  যীচুৰ প্ৰেমত থাকিব পাৰো (যোহন ১৫:৯-১০)। তদুপৰি গণনা পুস্তক ১৬:৫ পদত ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁৰ লোক কোন আৰু পবিত্ৰ কোন তাক তেওঁ জানে, সেয়ে তেওঁ তেওঁলোকক নিজৰ ওচৰলৈ লৈ যাব কাৰণ তেওঁ তেওঁলোকক বাছি লৈছে। লাখুটিত কলি ধৰাৰ দ্ধাৰাই তেওঁ কাক বাছি লৈছে সেই কথা প্ৰকাশ কৰাৰ চিন হৈছিল( গণণা ১৭:৫-৭)। কিয়নো আমি ফল দিবলৈ নিৰ্বাচিত হৈছো( যোহন ১৫:১৬)। গতিকে আমি প্ৰভুত থাকিব লাগিব আৰু বহুত ফল দিব লাগিব( যোহন ১৫:৪-৫))। ই পবিত্ৰতাৰ ফল হ'ব( ৰোমীয়া ৬:২২), তেতিয়া আমি পবিত্ৰ লোক হ'ম(ৰোমীয়া ৬:২২) যিয়ে ঈশ্বৰৰ ওচৰ চাপিব আৰু তেওঁৰ লগত তেওঁৰ লোক হিচাপে বাস কৰিম। ইয়াৰ দ্বাৰা অনন্তকালতো আমি যীচুৰ লগত যীচুৰ সৈতে বাস কৰিম য’ত তেওঁ আমাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছে(যোহন ১৪:৩)।

দ্বিতীয়তে, যীচুৰ মেৰবোৰে যীচুৰ মাত শুনি তেওঁক অনুসৰণ কৰে, সেয়েহে যীচুৱে তেওঁলোকক চিনি পায়( যোহন ১০:২৬-২৭)। যিসকলে যীচুৰ বাক্য শুনি সেইবোৰ পালন নকৰে আৰু যিসকলক কোৱা হোৱা নাই, তেওঁলোকক যীচুৱে ক’ব যে মই তহঁতক চিনি নাপাওঁ, অধৰ্মচাৰীবোৰ তহঁত মোৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি যা (মথি ৭:২১-২৭)। যিসকলে তেওঁৰ কৰ্মবোৰ শেষলৈকে পালন কৰে, তেওঁলোকক তেওঁ জীয়াই থাকিবলৈ আৰু তেওঁৰ লগত ৰাজত্ব কৰিবলৈ শক্তি দিব (প্ৰকাশিতবাক্য ২:২৬)। এই বিশেষত্ব তেওঁৰ পাঁচনিসকলৰ মাজত দেখা যায়, যেতিয়া যীচুৱে তেওঁৰ মহিমাৰ সিংহাসনত বহিব, তেতিয়া তেওঁলোকে বাৰখন সিংহাসনত বহি ইস্ৰায়েলৰ বাৰটা ফৈদৰ বিচাৰ কৰিব(মথি ১৯:২৮)। তাতে বহুতো শিষ্যই ক্ষুন্ন হৈ এনে কঠিন শিক্ষা কোনে শুনিব পাৰে বুলি কৈ তেওঁক আৰু অনুসৰণ নকৰিলে, কিন্তু বাৰজনে “অনন্ত জীৱন আপোনাৰহে” বুলি কৈ পিছলৈ ঘূৰি নোযোৱাকৈয়ে থাকিল (যোহন ৬:৬০,৬৬-৬৮)। যিসকলে তেওঁৰ বাক্য শুনি পালন কৰে, তেওঁলোকে পতিত নোহোৱাকৈ দৃঢ় হৈ থাকিব( মথি ৭:২৪-২৫)। গতিকে আমি তেওঁৰ পথ ৰক্ষা কৰিব লাগিব, অৱনতি নোহোৱাকৈ, তেওঁৰ মুখৰ আজ্ঞাৰ পৰা পিছুৱাই যাব নালাগিব, তেওঁৰ মুখৰ বাক্যক প্ৰয়োজনীয় খাদ্যতকৈ অধিক সন্মান কৰি(ইয়োব ২৩:১০-১২), আহক আমি যীচুৱে আমাক চিনি পোৱাৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰোঁ, ভাল মেৰপালকৰ মাত শুনি, তেওঁৰ খোজৰ অনুগামী হৈ, তেওঁৰ লোক হৈ তেওঁৰ পিছত চলোঁহক আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰোঁহক।

তৃতীয়তে "প্ৰভু মঙ্গলময়, বিপদৰ দিনত দুৰ্গ; আৰু তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰাসকলক তেওঁ জানে"(গণনা ১:৭)। আমাৰ জীৱনত ঈশ্বৰ সদায় ভাল আৰু বিপদৰ সময়ত আমাৰ বৰ্তমানৰ সহায়। কিন্তু যি মানুহে তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰে, তেওঁ ধন্য কাৰণ তেওঁলোকে প্ৰভুক ভাল বুলি সোৱাদ লয় আৰু দেখে( গীতমালা ৩৪:৮)। সঁচাকৈয়ে আমি ঈশ্বৰৰ আশ্ৰয় ল’ব লাগিব আৰু কেৱল তেওঁক বিশ্বাস কৰিব লাগিব। যিৰিমিয়া ১৭:৫ পদত কোৱা হৈছে যে যি মানুহে মানুহৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰে আৰু মাংসক নিজৰ বাহু কৰে আৰু যাৰ হৃদয় প্ৰভুৰ পৰা আঁতৰি যায়, তেওঁ অভিশপ্ত হওক। আনহাতে যিৰিমিয়া ১৭:৭ পদত কৈছে যিজন মানুহে প্ৰভুৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰে আৰু যাৰ আশা প্ৰভু, তেওঁ ধন্য। ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰা লোক, যাৰ মন তেওঁত থাকে তেওঁ ধন্য(যিচয়া ২৬:৩)। দুই মনৰ মানুহ সকলো পথতে অস্থিৰ, কিয়নো তেওঁ প্ৰভুৰ পৰা একো নাপাব (যাকোব ১:৬-৮)। কিয়নো প্ৰভুৰ চকু যিসকলৰ হৃদয় সিদ্ধ আৰু যিসকলে তেওঁক বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকৰ ফালে থাকে, কাৰণ তেওঁ তেওঁলোকক জানে। তেওঁলোকৰ আগত তেওঁ নিজকে শক্তিশালী বুলি দেখুৱাই( ২বংশাৱলী ১৬:৯)। গতিকে, যিজনে সৰ্ব্বশক্তিমানৰ গোপন স্থানত বাস কৰে, তেওঁ সৰ্বশক্তিমানৰ ছাঁত থাকিব, কিয়নো মই প্ৰভুৰ বিষয়ে ক'ম, তেওঁ মোৰ আশ্ৰয় আৰু মোৰ দুৰ্গ: তেওঁ মোৰ ঈশ্বৰ, মই তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিম( গীতমালা ৯১:১-২)।

চতুৰ্থতে, যীচুৱে কৈছে যে তেওঁ কাক বাছি লৈছে তেওঁক জানে( যোহন ১৩:১৮)। আমি স্পষ্টকৈ বুজিব লাগিব যে আমি তেওঁক বাছি লোৱা নাই, কিন্তু তেওঁহে আমাক বাছি লৈছে( যোহন ১৫:১৬)। তেওঁৰ দয়া আমাৰ প্ৰতি দীৰ্ঘসহিষ্ণু। গতিকে তেওঁৰ দয়া আৰু দয়াৰ অন্ত্ৰই আমি নিৰ্বাচিত হৈ এই উচ্চ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছো। কৰ্মৰ দ্বাৰা নহয়, কিন্তু বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰাই অনুগ্ৰহেৰে আমি পৰিত্ৰাণ পাওঁ-এয়া ঈশ্বৰৰ দান (ইফিচীয়া ২:৮-৯)। ঈশ্বৰে দুৰ্বল, নীচ, তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য আৰু নথকা বিষয়বোৰক বাছি লৈছে, যাতে কোনো মাংসই তেওঁৰ সান্নিধ্যত গৌৰৱ কৰিব নোৱাৰে( ১কৰিন্থিয়া ১:২৭-২৯))। গতিকে, আমাৰ নিৰ্বাচিত হোৱাটো জানি, আহক আমি সেই অনুসৰি জীয়াই থাকোঁ (১থিচলনীকিয়া ১:৪)। যোহন ১৫:১৯ পদত আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক জগতৰ পৰা বাছি লৈছে বুলি কৈছে যাতে আমি জগতৰ দৰে জীয়াই নাথাকো। অৰ্থাৎ যীচু জগতৰ নহয়, গতিকে আমিও জগতৰ নহয় বুলি জীয়াই থাকিব লাগিব। সেয়েহে এই জগতৰ অনুৰুপ হৈ জীয়াই থাকিব নালাগে। ঈশ্বৰৰ আগত শুদ্ধ আৰু নিজকে জগতৰ পৰা নিৰ্মল কৰি ৰাখিব লাগে( যোহন ১৭:১৪-১৬)। গতিকে আমি যেতিয়া এই জগতৰ অনুৰূপ হ;ব নালাগে (ৰোমীয়া ১২:২), নিৰ্মল ধৰ্ম কৰ্ম কৰি নিজকে জগতৰ পৰা নিঘুনি কৰি ৰাখোঁহঁক(যাকোব ১:২৭)  গতিকে আহক আমি কামনাৰ দ্বাৰা জগতত থকা দুৰ্নীতিৰ পৰা হাত সাৰি জীয়াই থাকো ২পিতৰ ১:৪)।

আকৌ যোহন ১৫:১৬ পদত যীচুৱে কৈছে, যে তেওঁ আমাক এনেদৰে বাছি লৈছে যাতে আমি গৈ বাকী থকা ফলবোৰ জন্ম দিওঁ, এইটো নিশ্চিত যে যিসকলে ফল নিদিয়ে, তেওঁলোকক ঈশ্বৰে নিজেই দূৰ কৰে( যোহন ১৫:২)। যেতিয়া ঈশ্বৰে গছ সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ ফল দিয়া গছ সৃষ্টি কৰিছিল যাৰ বীজ নিজৰ মাজতে আছিল(আদিপুস্তক ১:১১-১২)। সেয়েহে আমি ফলহীন গছ হোৱা উচিত নহয়( যিহুদা ১:১২)। আহক আমি বীজযুক্ত ফল দিয়া গছ হওঁ যিটো ঈশ্বৰৰ বাক্য বা ঈশ্বৰৰ বাক্য অনুসৰি ফল দিয়া গছ হওঁ। আমাৰ প্ৰভু খেতিয়কে পৃথিৱীৰ বহুমূলীয়া ফলৰ বাবে অপেক্ষা কৰে( যিহুদা ৫:৭)। এই কথা বুজি পাই আহক আমি আমাৰ প্ৰভুত থাকি বহু ফল উৎপন্ন কৰোঁ(যোহন ১৫:৫)। কেৱল সেয়াই নহয়, আমাৰ ফল সদায় থাকিব লাগিব। আহক আমি ঈশ্বৰৰ সন্মুখত থিয় দিওঁ যেতিয়া তেওঁ গোটাবলৈ আহিব তেতিয়া পুৰণি আৰু নতুন কোনো বস্তু পেলাই নিদিয়াকৈ সকলো ফল ৰাখোহঁক( পৰম গীত ৭:১৩)। ঈশ্বৰৰ দৃঢ় ভেটি, চিৰন্তন দৃঢ়তা নিশ্চিতভাৱে তেওঁ নিজৰ লোকসকলক স্পষ্টকৈ জানে( ১তীমথি ২:১৯)। সেইবাবে আহক আমি তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱৰ দিনত যেতিয়া তেওঁ নিজৰ ৰূপ ল’বলৈ আহিব তেতিয়া আমি তেওঁৰ ওচৰত গোট খাওহঁক(মলাখী ৩:১৭)। আমাৰ প্ৰভুৱে আমাৰ সকলোকে প্ৰস্তুত আৰু আশীৰ্বাদ কৰাত সহায় কৰক।