સિયોનમાં ઈશ્વરની સમક્ષ ઉપસ્થિત થવા માટે (ગીતશાસ્‍ત્ર 84 : 5 , 7)

ઈશ્વરનો મહિમા હો

સિયોનમાં ઈશ્વરની સમક્ષ ઉપસ્થિત થવા માટે

જે માણસનું સામર્થ્ય તમારામાં છે, જે [સિયોનના] માર્ગો ધ્યાનમાં રાખે છે, તેને ધન્ય છે. તેઓ વધારે ને વધારે સામર્થ્યવાન થતાં આગળ વધે છે, તેઓમાંનો દરેક જણ સિયોનમાં ઈશ્વરની આગળ હાજર થાય છે.  84 ગીતશાસ્‍ત્ર  :5 અને 7

જ્યારે પલિસ્તીઓના દેશમાં રહેલો પ્રભુનો કરારકોશ ઇઝરાયેલ પાછો મોકલવામાં આવ્યો, ત્યારે તેને એક ગાડા પર મૂકવામાં આવ્યો અને તેને ખેંચવા માટે ગાયોને જોડવામાં આવી. તે ગાડી ઇઝરાયેલ તરફ ગઈ તેનું કારણ એ હતું કે તેના પર ઈશ્વરના સામર્થ્યનો કોશ (૨ કાળવૃત્તાંત ૬:૪૧) મૂકવામાં આવ્યો હતો (૧ શમૂએલ ૬:૧૧-૧૨). જ્યારે આપણે ઇઝરાયેલના લોકોનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે યાકૂબના ઈશ્વર તેમનું બળ હતા (ગીતશાસ્ત્ર ૮૧:૧). તેથી, આપણા માટે એક દૃષ્ટાંતરૂપે, જ્યારે ઈશ્વરે તેમના લોકો ઈઝરાયેલને મિસર દેશમાંથી મુક્ત કર્યા અને અરણ્યમાંથી થઈને કનાન દેશ તરફ દોરી ગયા, ત્યારે પ્રભુ પોતે તેમને માર્ગ બતાવવા માટે તેમની આગળ ચાલ્યા (નિર્ગમન ૧૩:૨૧). કારણ કે જે પ્રભુ તેમનું બળ હતા તે તેમની સાથે હતા, તેથી તેમના કુળોમાં એક પણ અશક્ત વ્યક્તિ નહોતી (ગીતશાસ્ત્ર ૧૦૫:૩૭). વળી, તેમના ઈશ્વર તેમની સાથે હોવાથી, તેમની પાસે જંગલી ગોધાના જેવું બળ હતું (ગણના ૨૩:૨૧-૨૨). ઈશ્વર તેમનું બળ હોવાથી, તેમણે તેમને કનાન તરફ દોર્યા. તેવી જ રીતે, આપણા આધ્યાત્મિક જીવનમાં આપણે હંમેશાં પ્રભુમાં બળવાન રહેવું જોઈએ અને તેમના સામર્થ્યમાં જીવવું જોઈએ. તેથી, ભલે જીવન તરફ દોરી જતું દ્વાર સાંકડું અને માર્ગ સાંકડો હોય (માત્થી ૭:૧૪), છતાં ઈશ્વર આપણા હૃદયમાં સિયોન તરફના રાજમાર્ગો બનાવશે (ગીતશાસ્ત્ર ૮૪:૫). આમ, શોક કે નિસાસા વિના આપણે આનંદ અને હર્ષ પ્રાપ્ત કરીશું તથા અનંત આનંદ અને હર્ષના ગીતો સાથે સિયોન તરફ પ્રયાણ કરીશું (યશાયા ૩૫:૧૦).

પરંતુ જો આપણે ઈશ્વરથી દૂર થઈએ, તો આપણે નિર્બળ બનીએ છીએ કારણ કે ઈશ્વર હવે આપણી સાથે રહેતા નથી. જ્યારે ઇઝરાયેલના લોકો માર્ગમાં થાકીને અશક્ત થઈ ગયા અને ઈશ્વર તેમની સાથે નહોતા, ત્યારે ઈશ્વરનો ડર ન રાખનાર અમાલેકીઓએ આવીને તેમનામાંના પાછળ રહી ગયેલા અને અશક્ત લોકોને મારી નાખ્યા (પુનર્નિયમ ૨૫:૧૭-૧૮). તેવી જ રીતે, જો આપણે આધ્યાત્મિક રીતે નબળા પડી જઈએ, તો આપણો શત્રુ શેતાન—જે કોને ગળી જાય તેની શોધમાં આસપાસ ફરે છે—તે આપણને પણ ગળી શકે છે (૧ પીતર ૫:૮). જીવનની યાત્રામાં, આપણો નાશ કરવા માટે દુશ્મન રસ્તામાં ઘાત લગાવીને બેઠો હોઈ શકે છે (એઝરા ૮:૩૧). તેથી, આપણા માટે યોગ્ય માર્ગ શોધવા માટે આપણે ઉપવાસ અને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ (એઝરા ૮:૨૧), અને પ્રભુ આપણી શક્તિને નવીકરણ કરે તેની રાહ જોઈએ, આપણે ચાલીશું અને થાકીશું નહીં, દોડીશું અને થાકીશું નહીં, અને સિયોન તરફ ગરુડની જેમ પાંખો સાથે ઉપર ચઢીશું (યશાયાહ ૪૦:૩૧). મૂર્ખ માણસ, જેનું પરિશ્રમ તેને થકવી નાખે છે, તે તો નગરનો રસ્તો પણ જાણતો નથી (સભાશિક્ષક ૧૦:૧૫). જ્યારે આવા લોકો રહેવા માટે કોઈ નગર મળ્યા વિના ભટકે છે, ત્યારે આપણા ઈશ્વર, જેઓ આપણું બળ છે, આપણને સાચા માર્ગે દોરી જાય છે જેથી આપણે રહેવા યોગ્ય નગરમાં પહોંચી શકીએ (ગીતશાસ્ત્ર ૧૦૭:૪, ૭).

જ્યારે આપણે ૧ શમૂએલના છઠ્ઠા અધ્યાયનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે ગાડી ખેંચતી ગાયોનું ઇઝરાયેલ તરફના મુખ્ય માર્ગ પર સીધા આગળ વધવાનું કારણ... (૧ શમૂએલ ૬:૧૧-૧૩) તેનું કારણ એ હતું કે પ્રભુના સામર્થ્યનો કોશ ગાડા પર હતો (ગીતશાસ્ત્ર ૧૩૨:૮). તેથી, જો આપણે પ્રભુ અને તેમના સામર્થ્યને શોધીએ (૧ કાળવૃત્તાંત ૧૬:૧૧), તો આપણે પણ સિયોન તરફના રાજમાર્ગ પર મુસાફરી કરી શકીએ છીએ. વધુમાં, જો આપણે તે રીતે આગળ વધવું હોય, તો તે ગાયોમાં જોવા મળતા અમુક ગુણો આપણામાં પણ હોવા જોઈએ. સૌ પ્રથમ, તેઓ તેમના વાછરડાંની પાછળ ગયા નહીં (૧ શમૂએલ ૬:૧૦). કારણ કે ઈશ્વર આપણું બળ છે અને આપણું માર્ગદર્શન કરે છે, તેથી આપણે પુત્ર કે પુત્રીને ઈશ્વર કરતાં વધુ પ્રેમ કરતા નથી (માત્થી ૧૦:૩૭). આપણે ઈશ્વરને સર્વ કરતાં વિશેષ પ્રેમ કરીએ છીએ (યોહાન ૨૧:૧૫). બીજું, લણણીનો સમય હોવાથી (૧ શમૂએલ ૬:૧૩) અને ઘાસ તથા ખોરાક ઉપલબ્ધ હોવાની જાણ હોવાથી, તેઓ ખોરાકની શોધમાં ખેતરો તરફ વળ્યા નહીં. તેવી જ રીતે, આપણે શું ખાઈશું, શું પીઈશું કે શું પહેરીશું તેવી પાર્થિવ બાબતો વિશે ચિંતા કરતા નથી, પરંતુ સૌથી પહેલાં ઈશ્વરના રાજ્ય અને તેમના ન્યાયીપણાની શોધ કરીએ છીએ (માત્થી ૬:૩૧-૩૩). અબ્રાહમની જેમ, આપણે એ વિશ્વાસ સાથે આગળ વધીએ છીએ કે ઈશ્વર જોગવાઈ કરશે અને સંભાળ રાખશે (ઉત્પત્તિ ૨૨:૮). ત્રીજું, તેઓ આગળ વધતાં વધતાં ભાંભરતાં ગયાં (૧ શમૂએલ ૬:૧૨). પોતાના દેહધારી જીવન દરમિયાન, ઈસુએ ઈશ્વરની સમક્ષ ભારે આક્રંદ અને આંસુઓ સાથે પ્રાર્થનાઓ અને વિનંતીઓ કરી (હેબ્રીઓ ૫:૭). તેવી જ રીતે, આપણે હંમેશાં જાગતા રહીને પ્રાર્થના કરી શકીએ છીએ, જેથી આપણે ‘માણસના દીકરા’ની સમક્ષ ઊભા રહેવાને યોગ્ય ગણાઈએ (લુક ૨૧:૩૬). ચોથું, તેઓ જમણી કે ડાબી બાજુએ વળ્યા નહીં (૧ શમૂએલ ૬:૧૨). આપણે ઈશ્વરની તમામ આજ્ઞાઓનું પાલન કરતા હોવાથી, આપણે તેમના વચનથી જમણી કે ડાબી બાજુએ વિચલિત થતા નથી (યહોશુઆ ૧:૭). જેમ જેમ ઈશ્વર આપણાં હૃદયોને વિશાળ બનાવે છે, તેમ તેમ આપણે તેમની આજ્ઞાઓના માર્ગે દોડીએ છીએ (ગીતશાસ્ત્ર ૧૧૯:૩૨). તેમની આજ્ઞાઓનું અંત સુધી પાલન કરીને, આપણે અનંતકાળમાં પ્રવેશ કરીશું (પ્રકટીકરણ ૨:૨૬).

તેથી, આપણા જીવનમાં આપણે ઉત્તરોત્તર વધુ ને વધુ શક્તિશાળી બનતા જવું જોઈએ. તો જ સિયોનમાં આપણે ઈશ્વરની સમક્ષ હાજર થઈ શકીએ છીએ (ગીતશાસ્ત્ર ૮૪:૭). આ માટે, અમુક બાબતો છે જેના પર આપણે ધ્યાન આપવું જોઈએ. જે કોઈ અન્યાયમાં જીવે છે તે બળવાન થશે નહીં (હઝકીએલ ૭:૧૩) કારણ કે આપણાં પાપો આપણી અને આપણા સામર્થ્યરૂપ ઈશ્વરની વચ્ચે અંતરાય ઊભો કરે છે (યશાયા ૫૯:૧-૨). આપણા અધર્મને લીધે આપણું બળ ક્ષીણ થઈ જાય છે અને આપણે થાકી જઈએ છીએ (ગીતશાસ્ત્ર ૩૧:૧૦). જ્યારે ઈશ્વર આપણાં બધાં પાપો દૂર કરે અને આપણને શુદ્ધ કરે, ત્યારે જ આપણે સામર્થ્યવાન બનીશું અને તે નગરમાં જઈશું; આમ ઈશ્વર આપણને તે નગરમાં વસાવે છે (હઝકીએલ ૩૬:૩૩).

બીજું, પ્રભુનો આનંદ એ આપણું બળ છે (નહેમ્યા ૮:૧૦). યાજક એઝરાના સમયમાં, વિશાળ જગ્યાએ ભેગા થયેલા લોકોને નિયમશાસ્ત્રનો અર્થ સમજાવવામાં આવે છે. તે નિયમ સ્પષ્ટ રીતે વાંચવામાં આવ્યો, અને તેનો અર્થ સમજાવવામાં આવ્યો, જેથી તેઓ તે વાંચન સમજી શક્યા (નહેમ્યાહ ૮:૮-૯). જ્યારે તેઓ નિયમશાસ્ત્ર સમજ્યા, ત્યારે તેઓને પોતાના પાપોનું ભાન થયું અને તેઓએ રડતાં-રડતાં તેનો સ્વીકાર કર્યો (નહેમ્યાહ ૯:૧-૩). શોક કરનારાઓને કહેવામાં આવ્યું કે ચિંતા ન કરો, કારણ કે પ્રભુનો આનંદ જ તેમનું બળ છે; આ દિવસ પ્રભુને અર્થે પવિત્ર છે અને ઈશ્વરે તેને પવિત્ર ઠેરવ્યો છે (નહેમ્યા ૮:૯-૧૦). તેવી જ રીતે, જ્યારે દાઉદે પોતાના પાપોનો સ્વીકાર કર્યો અને શુદ્ધ થવા માટે પ્રાર્થના કરી, ત્યારે તેણે ઈશ્વર પાસે એ પણ માંગણી કરી કે તેઓ તેને આનંદ અને હર્ષ સંભળાવે તથા તેને તારણનો આનંદ પાછો આપે (ગીતશાસ્ત્ર ૫૧:૭-૧૨). ઈશ્વર આપણાં પાપો અને અન્યાયોને ક્ષમા કરે છે, તેથી આપણને મજબૂત કરવા અને સુરક્ષિત રાખવા માટે તેઓ આપણી આસપાસ મુક્તિનાં ગીતોનું વાતાવરણ રચે છે. વળી, આપણે જે માર્ગે ચાલવું જોઈએ તે વિશે તે આપણને સૂચના આપે છે અને શીખવે છે (ગીતશાસ્ત્ર ૩૨:૫-૮). તેથી, જ્યારે ઈશ્વર આપણને ઉપવાસ અને શોક સાથે તથા ટાટનાં વસ્ત્રો ધારણ કરીને પસ્તાવો કરવા માટે બોલાવે છે, ત્યારે આપણે ખાવા-પીવા અને આનંદ-પ્રમોદમાં મગ્ન રહેવું ન જોઈએ. જો આપણે તેમ કરીશું, તો જ્યાં સુધી આપણે મરી ન જઈએ ત્યાં સુધી આપણાં પાપ ધોવાશે નહીં (યશાયા ૨૨:૧૨-૧૪). ઉપવાસ, પ્રાર્થના અને આપણાં પાપોની કબૂલાત દ્વારા આપણે શુદ્ધ અને પવિત્ર બનીએ છીએ; તેથી આપણે પ્રભુની નજીક જવું જોઈએ, સદા આનંદ કરવો જોઈએ અને તેમનામાં સામર્થ્ય પામવું જોઈએ (ફિલિપ્પીઓને પત્ર ૪:૪). ઈશ્વરની હાજરીમાં આનંદની પરિપૂર્ણતા છે. તેથી, પ્રભુનો આનંદ આપણું બળ બની જાય છે, જેથી આપણે સામર્થ્યવાન બનીએ અને ઈશ્વર આપણને જીવનનો માર્ગ બતાવે (ગીતશાસ્ત્ર ૧૬:૧૧).

ત્રીજું, પાઉલે બાપ્તિસ્મા લીધું અને પાપોની ક્ષમા પ્રાપ્ત કરી, ત્યારબાદ આપણે જોઈ શકીએ છીએ કે તેણે ભોજન લીધું અને તેને બળ મળ્યું (પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૯:૧૮-૧૯). ઈસુએ કહ્યું કે જો આપણે ખોરાક વિના ભૂખ્યા રહીશું, તો રસ્તામાં બેભાન થઈ જઈશું (માત્થી ૧૫:૩૨). છતાં ઈસુ કહે છે કે, જેનાથી આપણે જીવીએ છીએ તે ખોરાક માત્ર રોટલી જ નથી, પરંતુ ઈશ્વરના મુખમાંથી નીકળતું દરેક વચન છે (માત્થી ૪:૪). તેથી, આપણે નાશવંત ખોરાક માટે નહીં, પરંતુ અનંત જીવન સુધી ટકી રહે તેવા ખોરાક માટે પ્રયત્ન કરવો જોઈએ, કારણ કે ઈસુ આપણને તે આપશે (યોહાન ૬:૨૭). તેથી આપણે ઈશ્વરના વચનો શોધીને તેને ગ્રહણ કરવા જોઈએ, જેથી તે આપણા હૃદયનો આનંદ અને હર્ષ બની જાય (યિર્મેયા ૧૫:૧૬). પ્રભુના ન્યાયચુકાદાઓ—જે ઈશ્વરના વચનો છે— તેઓ સોના, હા, ઘણા ચોખ્ખા સોના ‍કરતાં પણ વધારે પસંદ કરવા યોગ્ય છે; મધ, હા, મધપૂડાનાં ટીપાં કરતાં તેઓ મીઠા છે.  તેના દ્વારા આપણને ચેતવણી મળે છે અને તેનું પાલન કરવામાં મોટું ફળ રહેલું છે (ગીતશાસ્ત્ર ૧૯:૯-૧૧). તેથી, આવો આપણે ઈશ્વરના વચનને આપણા આવશ્યક ખોરાક કરતાં પણ વધુ મહત્વ આપીએ અને તેમના મુખની આજ્ઞાઓથી જરાય વિચલિત થયા વિના તેને જાળવી રાખીએ (અય્યુબ ૨૩:૧૧-૧૨). જો આપણે તેમના માર્ગ પર ચાલીને તેમના પગલાંને અનુસરીએ, અને તેમના આજ્ઞાઓના માર્ગે ચાલીએ, તે માર્ગ સિયોનનો રાજમાર્ગ બની જાય છે; ત્યારે આપણે એક પછી એક બળ પ્રાપ્ત કરતા જઈશું અને અંતે સિયોનમાં ઈશ્વરની સમક્ષ ઉપસ્થિત થઈશું. આપણા પ્રભુ ઈશ્વર તે માટે સહાય કરે અને આપણને તૈયાર કરે.