এজন বিৰোধীক প্ৰতিশোধ লোৱা (লূক ১৮: ৩)

ঈশ্বৰৰ মহিমা হওক

এজন বিৰোধীক প্ৰতিশোধ লোৱা

"নিবেদন কৰিলে, অন্যায়ৰ প্ৰতিকাৰ কৰি মোৰ বিপক্ষৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা " লূক ১৮: ৩

আমাৰ খ্ৰীষ্টিয়ান জীৱনত আমাৰ মাংস আৰু তেজৰ বিৰুদ্ধে মল্লযুঁজ নহয় বা মানুহৰ লগত নহয়। আমি চয়তানৰ কৌশল আৰু ইয়াৰ আধ্যাত্মিক দুষ্টতাৰ সৈতে মল্লযুঁজ কৰিছো (ইফিচীয়া ৬:১১-১২)। এতেকে আমাৰ বিৰোধী চয়তান। গুজৰি থকা সিংহৰ দৰে, তেওঁ আমাক গ্ৰাস কৰিবলৈ বিচাৰি ঘূৰি ফুৰে (১পিতৰ ৫:৮)। যেতিয়া আমি ইয়াত বিবেচনা কৰোঁ তেতিয়া সকলোকে গ্ৰাস কৰিবলৈ ঘূৰি  নুফুৰে। যিজনক তেওঁ ভক্ষণ কৰিব পাৰে, তেওঁক বিচাৰি পাই ভক্ষণ কৰিবলৈ বিচাৰি থাকে। চয়তানে মানুহৰ সন্তানক গ্ৰাস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, যিসকল জয়ী হোৱা পবিত্ৰ লোক, যিসকল মণ্ডলী স্ৱৰুপ মহিলাৰ দ্বাৰা প্ৰসৱ হ'বলৈ সাজু হৈ থাকে তেওঁলোকক গ্ৰাস কৰিবলৈ সি যুগুত হৈ থাকে ( প্ৰকা ১২:১-৪)। খ্ৰীষ্টৰ আগমনৰ সময়ত উত্থাপিত হ’বলৈ নিজকে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বিচৰা আৰু উৎসাহিত কৰাসকলক চয়তানে ধৰিবলৈ বা গ্ৰাস কৰিবলৈ ঘূৰি ফুৰে। এদেন বাগিচাত চয়তানে এটা মূৰৰ সাপ লৈ আহিল (প্ৰকা ২০:২)। কিন্তু এই শেষ দিনবোৰত আমি চয়তানক সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে কাম কৰা দেখিবলৈ পালোঁ, সাতটা মূৰেৰে (প্ৰকা ১২:৩)। এই বিৰোধী চয়তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ লৈ আমাক ৰক্ষা কৰাটো আমাৰ ঈশ্বৰৰ প্ৰয়োজনীয়। শেষ সময়ত প্ৰকাশ পাবলৈ সাজু হোৱা পৰিত্ৰাণৰ বাবে আমি বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই ঈশ্বৰৰ শক্তিৰ দ্বাৰা ৰখাৰ প্ৰয়োজন (১পিতৰ ১:৫)।

যীচুৱে তেওঁৰ মৃত্যুৰ দ্বাৰা মৃত্যুৰ ক্ষমতা থকাজনক ধ্বংস কৰিলে, অৰ্থাৎ চয়তানক মৃত্যুৰ দ্বাৰা মৃত্যুক জয় কৰি পুনৰুত্থান কৰিলে (ইব্ৰী ২:১৪-১৫)। সেয়েহে ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ যীচুৰ মাত শুনি মৃত লোকসকলৰ পুনৰুত্থানৰ দিনা সকলো মৃত লোক পুনৰুত্থান হ’ব (যোহন ৫:২৫,২৮-২৯)। বিশেষকৈ বিবেচনা কৰিলে দেখা যায় যে ই শিঙাৰ শব্দত ঘটিব, যেতিয়া যি বিলাক শৰীৰ ৰূপান্তৰৰ বাবে যোগ্য তাক উত্থানৰ যোগেৰে ৰূপান্তৰিত কৰে ( ইকৰিন্থিয়া ১৫:৫২)। আমি প্ৰভুৰ আবিৰ্ভাৱৰ বিষয়ে জানিব পাৰো যে যেতিয়া তেওঁৰ লোকসকলক লবলৈ আহিব ( ১থিচলনীকিয়া ১৫:২৩) তেতিয়া প্ৰভুৱে জয়ধ্বনিয়ে আৰু প্ৰধান স্বৰ্গদূতৰ মাতেৰে আৰু ঈশ্বৰৰ শিঙা বাদ্যৰে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিব ( ১থিচলনীকিয়া ৪:১৬-১৭))। আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে এই শিঙা আৰু শব্দবোৰ প্ৰভুৰ মাত যিয়ে তেওঁৰ শত্ৰুক প্ৰতিশোধ লয় (যিচয়া ৬৬:৬)। গতিকে প্ৰভুৰ আগমনৰ সময়ত যেতিয়া আমি ৰূপান্তৰিত হ’ম আৰু বিৰোধীৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ শব্দ গ্ৰহণ কৰিম তেতিয়া চয়তানক উৰুৱাই দিয়া হ’ব আৰু আমি অনন্তকালত একত্ৰিত হ’ম।

কিন্তু আমি বুজিব লাগিব যে কাক আৰু কেনেকৈ প্ৰতিশোধ লোৱা হ’ব আৰু পৰিত্ৰাণ দিয়া হ’ব (লুক ১৮:৭)। আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ যে ঈশ্বৰৰ মনোনীত লোকসকলে প্ৰতিশোধ ল’ব আৰু পৰিত্ৰাণ পাব। যেতিয়া আমি এই নিৰ্বাচিতসকলৰ বিষয়ে অধিক জানিব পাৰোঁ তেতিয়া তেওঁলোকক পিতৃ ঈশ্বৰৰ অনুসাৰে পূৰ্বতে জনা যায় আৰু অনুতাপ আৰু বাপ্তিস্মৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা অহৰহ আহ্বান কৰা পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত হয় (ৰোমীয়া ৮:২৯-৩০)। তেওঁলোকক ধাৰ্মিক বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা আত্মাৰ পবিত্ৰকৰণ লাভ কৰে যাৰ ফলত ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্যত নিখুঁত আজ্ঞাকাৰীতাৰে জীয়াই থাকে (১পিতৰ ১:২)। কেৱল সেয়াই নহয়  তেওঁলোকক যীচুৰ তেজ ছটিয়াই দিয়া হয় আৰু সকলো পাপ আৰু অধাৰ্মিকতাৰ পৰা শুচি কৰা হয়, ঈশ্বৰৰ দ্ধৰা ধোৱা হয় আৰু পবিত্ৰকৰণ লাভ কৰে (১যোহন ১:৭,৯)।

সেই হিচাপে ঈশ্বৰৰ নিৰ্বাচিতসকলৰ আধ্যাত্মিক জীৱনত আমি কিছুমান নিৰ্দিষ্টতা দেখা পালোঁ। প্ৰথমতে, তেওঁলোকক ঈশ্বৰে মনোনীত কৰিছে (মাৰ্ক ১৩:২০)। যিহেতু বহুতকক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে কিন্তু কম সংখ্যককহে মনোনীত কৰা হৈছে ( মথি ২২:১৪), যাতে আমিও  আমাৰ আহ্বান আৰু নিৰ্বাচিত হোৱাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ অধ্যৱসায়ী হ'ব লাগিব (২পিতৰ ১:১০-১১)। দ্বিতীয়তে এই মনোনীতসকল ঈশ্বৰৰ বাবে পবিত্ৰ (কলচীয়া ৩:১২)। সেইদিনা তেওঁ পবিত্ৰ লোকসকলক তেওঁৰ ওচৰলৈ গোটাই ল’ব যিসকলে বলিদানৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ সৈতে নিয়ম কৰিছিল (গীতমালা ৫০:৫)। তৃতীয়তে তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ প্ৰিয় (কলচীয়া ৩:১২)। আহক আমি ঈশ্বৰৰ প্ৰতিনিধি ঈশ্বৰৰ দাসসকলৰ বাবে আকাংক্ষা আৰু প্ৰিয়পাপ্ত হ'বলৈ নিজকে অনুশীলন কৰোঁ (ফিলিপীয়া ৪:১)। ইয়াৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰে আমাত সন্তুষ্ট হ’ব আৰু আমি ঈশ্বৰৰ প্ৰিয় পুত্ৰ হ'ম (মথি ১৭:৫)। এই ভাইসকল যিসকল প্ৰভুৰ প্ৰিয়, তেওঁলোকক ঈশ্বৰে আদিৰে পৰা আত্মাৰ পবিত্ৰকৰণ আৰু সত্যত বিশ্বাসৰ দ্বাৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে বাছি লৈছে (২থিচলনীকিয়া ২:১৩)। এই মনোনীতসকলে অনন্ত মহিমাৰে খ্ৰীষ্ট যীচুত থকা পৰিত্ৰাণ লাভ কৰিব (২তীমথি ২:১০)। ঈশ্বৰে তেওঁৰ স্বৰ্গদূতসকলক শিঙাৰ ডাঙৰ শব্দৰে পঠাব যাৰ দ্বাৰা বিৰোধীৰ প্ৰতিশোধ ল’ব আৰু চিৰন্তন পৰিত্ৰাণৰ বাবে তেওঁৰ মনোনীত লোকসকলক চাৰিওফালৰ পৰা একত্ৰিত কৰিব (মথি ২৪:৩১)।

এইসকলে যাতে চিৰন্তন পৰিত্ৰাণৰ বাবে সাজু হ’বলৈ আৰু ঈশ্বৰে নিজৰ বিৰোধীৰ প্ৰতিশোধ লোৱা দিনলৈ, তেওঁলোকে দিনে-ৰাতিয়ে প্ৰভুৰ ওচৰত কন্দন কৰি থকে (লুক ১৮:৭)। ইয়াৰ কাৰণ যীচুৱে এই বিষয়ে কৈছে, সদায় সচেতন হৈ থাকা আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰি থাতা যাতে তোমালোক এই সকলোবোৰ ঘটিবলগীয়া কথাবোৰৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰা আৰু মানুহৰ পুত্ৰৰ আগত থিয় হ'বলৈ যোগ্য বুলি গণ্য হ’ব পাৰা (লুক ২১:৩৬)। নিৰন্তৰে প্ৰাৰ্থনা কৰাটো আমাৰ বাবে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা (১থিচলনীকিয়া ৫:১৬-১৮)। কেৱল সেইয়ে নহয় ঈশ্বৰে যিসকলে তেওঁক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰে, তেওঁ তেওঁলোকৰ চিঞৰ শুনি তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰে (গীতমালা ১৪৫:১৯)। গতিকে কেৱল আমি সাৰ পাই থাকাতোৱেই নহয়, শুই থকাৰ সময়তো আমাৰ হৃদয় জাগ্ৰত হ’ব লাগিব যাতে টোকৰ মাতি থকা প্ৰিয়জনৰ মাত শুনিব পাৰো (পৰম গীত ৫:২)। সদায় অপেক্ষা কৰি আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিব পাৰোঁ (লুক ২১:৩৬) । আহক আমি সদায় ধৰ্মগীত আৰু স্তুতিগীত আৰু আধ্যাত্মিকগানেৰে নিজৰ ভিতৰতে কথা কওঁ, প্ৰভুৰ বাবে নিজৰ হৃদয়ত গান গাও আৰু স্তুতি কৰি থাকোঁ (ইফিচীয়া ৫:১৯)।

যাতে আমি ঈশ্বৰৰে আমাক তেওঁৰ মনোনীত লোকসকলৰ লগত দীৰ্ঘদিন ধৰি সহ্য কৰা দেখিব পাৰে যিসকলে তেওঁৰ ওচৰত দিনে-ৰাতিয়ে কান্দন কৰি থাকে (লুক ১৮:৭)। প্ৰভু ঈশ্বৰে যেতিয়া তেওঁৰ বিষয়ে কয়, তেতিয়া তেওঁ স্পষ্টকৈ কয় যে তেওঁ দীৰ্ঘ সহিষ্ণু (যাত্ৰাপুস্তক ৩৪:৬)। আমাৰ জীৱনৰ কিছুমান বিশেষ কথাৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে। প্ৰথমতে, প্ৰভু দীৰ্ঘসহিষ্ণু, আৰু অতি দয়ালু, আমাৰ দোষ আৰু অপৰাধ ক্ষমা কৰে (গণনা ১৪:১৮)। তেওঁ মহাপুৰোহিত যিজনক তেওঁৰ দীৰ্ঘসহিষ্ণুতাৰ বাবে আমাৰ দুৰ্বলতাৰ অনুভৱেৰে স্পৰ্শ কৰিব পাৰি, তেওঁ আমাৰ সকলো অপৰাধ আৰু দোষ ক্ষমা কৰে (ইব্ৰী ৪:১৫)। দ্বিতীয়তে, ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ দৰে যি সকলে জেদী আৰু বিদ্ৰোহী হৈ ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল তথাপিও ঈশ্বৰে তেওঁলোকক তেওঁৰ দীৰ্ঘসহিষ্ণুতাৰ বাবে পৰিত্যাগ নকৰিলে ( নহিমিয়া ৯:১৭)। "মই তোমাক কেতিয়াও পৰিত্যাগ নকৰো আৰু তোমাক এৰি নিদিওঁ" ঈশ্বৰে এইদৰে কৈছে (ইব্ৰী ১৩:৫)। তৃতীয়তে, ঈশ্বৰে আমাৰ প্ৰতি দীৰ্ঘসহিষ্ণু, কোনোবাই বিনষ্ট হোৱাটো ইচ্ছা নকৰে, কিন্তু সকলোৱে অনুতাপ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে (২পিতৰ ৩:৯)। ঈশ্বৰে বিচাৰে যে মণ্ডলীয়ে, প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে অনুতাপ কৰক আৰু প্ৰথম প্ৰেমলৈ ঘূৰি আহি প্ৰথম কামবোৰ কৰক (প্ৰকাশিতবাক্য ২:৪-৫)। চতুৰ্থতে, আমাৰ প্ৰভুৱে আমাক এনেদৰে চাব বিচাৰে যেনেকৈ খেতিয়কে বহুমূলীয়া ফলৰ বাবে ধৈৰ্য্যৰে অপেক্ষা কৰি থাকে যাতে আমি আগতীয়া আৰু পিছৰ বৰষুণৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰিব পাৰোঁ (যাকোব ৫:৭)। তাৰ দ্বাৰা আমি প্ৰভুৰ আবিৰ্ভাৱত যেতিয়া তেওঁ ফল গোটাবলৈ আহিব তেতিয়া সকলো ধৰণে সুখদায়ক ফল হিচাপে সলনি হ'ব পাৰিম (পৰম গীত ৭:১৪)। তেনেদৰে আমি প্ৰভুৰ আবিৰ্ভাৱত একত্ৰিত হ'বলৈ তেওঁৰ দীৰ্ঘসহিষ্ণুতাই আমাৰ বাবে পৰিত্ৰাণ হয় (২পিতৰ ৩:১৪)।

আমি পঢ়ো যে যদিও আমাৰ ঈশ্বৰে তেওঁলোকক বহু সময় সহ্য কৰে তথাপিও তেওঁ নিজৰ মনোনীতসকলৰ প্ৰতিশোধ লয় আৰু তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰে (লুক ১৮:৭)। প্ৰকাশিত বাক্যৰ ২:১৬,৩:১১,২২:৭,১২,২০ এই পদবোৰত প্ৰভুৱে কৈছে যে তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ অতি ওচৰ। কিন্তু আমি জানো এতিয়ালৈকে আমাৰ প্ৰভু প্ৰকাশ হোৱা নাই। গতিকে যেতিয়া আমি কওঁ যে আমাৰ প্ৰভুৰ আগমন অতি সোনকালে হ’ব আমি ইয়াক হঠাতে বুলি বুজিব লাগিব। যীচুৱে যাতে হঠাতে আহি আমাক শুই থকা দেখা নাপায় তেওঁ সকলোকে কৈছে যে সকলোৱে সাৰে থাকিব লাগে (মাৰ্ক ১৩:৩৬-৩৭)। কাৰণ আমি বিচৰা আমাৰ প্ৰভু হঠাতে তেওঁৰ মন্দিৰলৈ আহে। চোৱা, তেওঁ আহিব, বাহিনীবিলাকৰ প্ৰভুৱে কৈছে (মলাখী ৩:১)। মৃত্যুৱে আমাক হঠাতে আগুৰি ধৰে গীতমালা ৫৫:১৫)। ক্ষন্তেকতে, চকুৰ পলকতে আমি ৰূপান্তৰিত হ'ম (১কৰিন্থিয়ান ১৫:৫২)। যিসকলক প্ৰভুৰ আগমনৰ সময়ত তুলি লোৱাৰ যোগ্য বা বিজয়ী মানুহৰ শিশুক হঠাতে ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ সিংহাসনৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা হ’ব (প্ৰকাশিতবাক্য ১২:৫)। মানুহৰ পুত্ৰৰ আবিৰ্ভাৱৰ দিন আমাৰ ওপৰত অজ্ঞাতে আহাৰ সময়ত আমি সাৱধান হ’ব লাগিব (লুক ২১:৩৪)। গতিকে সময়তো আৰু অসময়তো উদ্যোগী হোৱা ( ২তীমথী ৪:২)। আহক আমি সদায় সজাগ হৈ থাকোঁ কাৰণ আমি নাজানো যে আমাৰ যীচু কেতিয়া আহিব, সন্ধিয়া বা মাজনিশা, বা কুকুৰাৰ ডাকত বা ৰাতিপুৱা (মাৰ্ক ১৩:৩৫-৩৬)। ইয়াৰ দ্বাৰা আহক আমি আমাৰ প্ৰভুক লগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হওঁ (মামোচ ৪:১২)। আমাৰ ঈশ্বৰে এনে  লোকসকলক সাজু কৰক যিসকলে নিজকে সাজু কৰি তুলিছিল, তেওঁলোক প্ৰভুৰ বাবে সাজু হৈছে ( লুক ১:৭)। আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক প্ৰস্তুত হ'বলৈ সহায় কৰক তাৰ দ্বাৰা আমি আমাৰ প্ৰভুক লগ কৰিবলৈ সাজু হওহঁক।