আমাৰ চিৰন্তন ঘৰ (উপদেশক ১২: ৪)

ঈশ্বৰৰ মহিমা হওক!!

আমাৰ চিৰন্তন ঘৰ

...... কিয়নো মানুহ তেওঁৰ অনন্ত ঘৰলৈ যাব লগা হয় আৰু বিলাপ কৰোঁতাবিলাকে বাটত ফুৰে। উপদেশক ১২: ৪

বৃদ্ধাৱস্থাৰ শেষ দিনবোৰৰ অভিজ্ঞতাবোৰ সোঁৱৰাই মানুহৰ জীৱনত কোৱা হয় যে মানুহে মৃত্যুৰ পিছত নিজৰ অনন্ত ঘৰলৈ যাব লাগিব । অধিক স্পষ্ট কবলৈ হ’লে যিদৰে মানুহক ধুলিৰে নিৰ্ম্মান কৰা হৈছিল তেনেদৰে পুণৰ ধুলিলৈ উভতি যাব আৰু আত্মাই ইয়াক দিয়া ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ উভতি যাব (উপদেশক ১২:৭)। যদি যায় তেন্তে সেয়া আমাৰ পাৰ্থিৱ শৰীৰ নহয় কিন্তু আমাৰ আত্মাহে ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ বা তেওঁৰ অনন্ত ঘৰলৈ উভতি যাব লাগিব। যীচুৱে এটা দলৰ বিষয়ে কৈছিল যিসকলে চিৰন্তন জুইলৈ যাব যি জুই চয়তান আৰু তেওঁৰ স্বৰ্গদূতবোৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে (মথি ২৫:৪১)। সেই ঠাইখনক ঘৰ বুলি কোৱা নহয় বৰঞ্চ চিৰন্তন অগ্নি বুলি কোৱা হয়। কিন্তু যীচুৱে কৈছে যে আমাৰ স্বৰ্গীয় পিতৃৰ বাবে এটা ঘৰ আছে আৰু তেওঁ আমাৰ বাবে সেই ঘৰত এটা অট্টালিকা প্ৰস্তুত কৰি আছে। লগতে আমিও জানো যে তেওঁ আমাৰ বাবে ঠাই প্ৰস্তুত কৰাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ আহি আমাক নিজৰ ওচৰলৈ লৈ যাব, যাতে আমি তেওঁ থকা ঠাইত তেওঁৰ লগত থাকিবলৈ পাম (যোহন ১৪:১-৩)। সেয়েহে আমাৰ চিৰন্তন ঘৰ আমাৰ স্বৰ্গীয় পিতৃৰ ঘৰ।

   যেতিয়া ঈশ্বৰে মানুহক সৃষ্টি কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ সাদৃশ্যৰে সৃষ্টি কৰিছিল অথাৎ তেওঁ আদমক নিজৰ প্ৰতিমূৰ্তি আৰু সাদৃশ্যত সৃষ্টি কৰিছিল (আদিপুস্তক ১:২৬)। আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ যে প্ৰথম মানুহ আদমে নিজৰ সদৃশ আৰু তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তি অনুসৰি পুত্ৰ জন্ম দিছিল (আদিপুস্তক ৫:৩)। আদমৰ বাবে চেথ, ঈশ্বৰৰ বাবে আদমৰ দৰে। কাৰণ আদমক ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হৈছে (লূক ৩:৩৮)। যিহেতু মানুহে পাপ কৰিলে মানুহ পাপৰ দাস হৈ পৰিল তাৰ দ্বাৰা তেওঁক নিজৰ ঘৰৰ পৰা খেদি পঠিওৱা হ'ল (আদিপুস্তক ৩:২৩) আৰু চয়তানৰ দাস হ'ল (যোহন ৮:৩৪-৩৫)। চয়তানে ঘৰ নোখোলাকৈয়ে নিজৰ বন্দীসকলক বন্দী কৰি ৰাখিছিল (যিচয়া ১৪:১৭)। ঈশ্বৰৰ পুত্ৰক ধ্বংস কৰিবলৈ চয়তানৰ এনে কৰ্ম প্ৰকাশ পাইছিল (১যোহন ৩:৮)। যীচুৰ নিয়মৰ তেজ যি আমাৰ বাবে কালবাৰীত বোৱাই দিয়া হৈছে, তাৰ দ্ধাৰাই ঈশ্বৰে বন্দীসকলক পানী নথকা চয়তানৰ গাঁতৰ পৰা উলিয়াই তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ আনিলে, (জখৰিয়া ৯:১১)। কেৱল পুত্ৰসকলেহে ঘৰত থাকিব বুলি যীচুৱে কৈছে (যোহন ৮:৩৫)।

গতিকে যিসকল পাপৰ দাস, চয়তানৰ হাতত বন্ধী তেওঁলোকে যীচুক গ্ৰহণ কৰি নিজৰ ঘৰলৈ উভতি যাব আৰু তেওঁৰ নামত বিশ্বাস কৰি ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ হ’বলৈ ক্ষমতা লাভ কৰিব (যোহন ১:১২)। তেওঁলোকে যীচুৰ নিয়মৰ তেজৰ দ্বাৰা মুক্ত হৈছে আৰু চিৰন্তন আনন্দৰে ঈশ্বৰ অথাৎ চিয়োনৰ সান্নিধ্যলৈ উভতি আহিব (যিচয়া ৩৫:১০)।

    মোৰ পিতৃৰ ঘৰত বহুতো ঠাই আছে বুলি যীচুৱে কৈছে। কিন্তু যিসকল যীচুৰ, তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ এটা বিশেষ স্থান প্ৰস্তুত কৰিবলৈ যাও বুলি কৈছে, তেওঁ প্ৰস্তুত কৰাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক নিজৰ ওচৰলৈ লৈ যাব যাতে তেওঁলোকে তেওঁ যি ঠাইত থাকিব সেই ঠাইত থাকিব পাৰে (যোহন ১৪:২-৩)। যেতিয়া আমি প্ৰকাশিত বাক্য একৈশ অধ্যায়লৈ মনোযোগ দিওঁ তেতিয়া অনন্তকালত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যিটো কেৱল নতুন পৃথিৱী আৰু নতুন স্বৰ্গ নহয় কিন্তু আমি এখন পবিত্ৰ নগৰ নতুন যিৰূচালেম প্ৰকাশ হোৱা দেখিবলৈ পাওঁ। কোৱা হৈছে এই নতুন যিৰূচালেম, পবিত্ৰ নগৰখন হৈছে কইনা যি মেৰ পোৱালিৰ পত্নী (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:১-২,৯)। আমি প্ৰকাশিত বাক্য ঊনবিংশ অধ্যায়ত পঢ়িব পাৰিলোঁ যে মেৰ পোৱালিৰ বিবাহ আহিল আৰু পত্নীক সাজু কৰা হৈছে আৰু তেওঁক মিহি শন সূতাত বস্ত্ৰ দিয়া হৈছে যি হৈছে পবিত্ৰ লোকসকলৰ ধাৰ্মিকতা (প্ৰকাশিত বাক্য ১৯:৭,৮)। যীচু ঈশ্বৰৰ মেৰ পোৱালি (যোহন১:২৯), যেতিয়া দৰা হিচাপে দেখা দিব আমি যিসকলে তেওঁৰ লগত বহি থাকিম, তেতিয়া আমি কইনা হ'ম (যোহন ১৪:২-৩)। সেয়ে হৈছে স্বামীৰ বাবে সজ্জিত কইনাৰ দৰে সাজু হৈ স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা পবিত্ৰ নগৰ, নতুন যিৰূচালেম। স্বৰ্গৰ পৰা এটা ডাঙৰ মাতে কয় যে পবিত্ৰ নগৰখন মানুহৰ সৈতে ঈশ্বৰৰ তম্বু আৰু ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ লগত বাস কৰিব (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:৩)।

এতেকে আমাৰ ঈশ্বৰে আমাৰ বাবে যি অনন্ত ঘৰ প্ৰস্তুত কৰি আছে, সেয়া হৈছে পবিত্ৰ নগৰ, নতুন যিৰূচালেম। যেতিয়া আমি অনন্তকালত আন ধৰণে চিন্তা কৰোঁ সেয়ে হৈছে ঈশ্বৰ এই পবিত্ৰ নগৰ, নতুন যিৰূচালেমত বাস কৰি আছে। আমিও এই পবিত্ৰ নগৰত যীচুৰ লগত থাকিবলৈ যাম যিখন হৈছে পিতৃৰ ঘৰ।

   এই বাসস্থান নগৰলৈ যাবলৈ ঈশ্বৰে আমাক সঠিক পথত লৈ গৈছে (গীতমালা ১০৭:৭)।কিন্তু মূৰ্খবোৰে নগৰলৈ যোৱাৰ পথ নাজানে আৰু তেওঁলোকৰ পৰিশ্ৰমত ক্লান্ত হয় (উপদেশক ১০:১৫)। কাৰণ মূৰ্খসকলে তেওঁলোকৰ হৃদয়ত কয় যে ঈশ্বৰ নাই। গতিকে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক নেতৃত্ব দিব নোৱাৰে (গীতমালা ৫৩:১)। কিন্তু যিসকল জ্ঞানীয়ে ঈশ্বৰক বিচাৰে (গীতমালা ৫৩:২) তেওঁলোকৰ জীৱন-ধাৰণৰ পদ্ধতি সদায় ওপৰত। তেওঁ তলৰ নৰকৰ পৰা আঁতৰি থাকে (হিতোপদেশ ১৫:২৪)। আধ্যাত্মিক জীৱনত এই জ্ঞানীসকলে যীচুৰ বাক্য শুনিব আৰু পালন কৰিব বুলি যীচুৱে কৈছে (মথি ৭:২৪)। এনে লোকক ঈশ্বৰে তেওঁলোকক তেওঁৰ পৰামৰ্শ দিবলৈ তেওঁৰ চকুৰে পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব আৰু তেওঁলোকক নিৰ্দেশনা দিব আৰু তেওঁলোকে যাবলগীয়া পথ শিকাব (গীতমালা ৩২:৮)। আন ধৰণে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক তেওঁৰ ভাল আত্মাৰে সততাৰ দেশলৈ লৈ যাব (গীতমালা ১৪৩:১০), সত্যৰ আত্মাৰে তেওঁলোকক সকলো সত্যৰ দিশলৈ লৈ যাব (যোহন ১৬:১৩)। পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই তেওঁ তেওঁলোকক সকলো কথা শিকাব আৰু যীচুৱে তেওঁলোকক কোৱা সকলো কথা স্মৰণ কৰাব (যোহন ১৪:২৬)। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ বাক্য শুনি আৰু পালন কৰি জ্ঞানী হ’ব (মথি ৭:২৪) আৰু তেওঁলোকে বাসস্থানৰ নগৰলৈ যাব।

  আমাৰ বৃদ্ধ মানুহজনে নিজৰ অনন্ত ঘৰলৈ যোৱালৈকে সকলো অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব (উপদেশক ১২:৩-৭)। কিন্তু অনেক দুষ্ট আৰু মূৰ্খ লোকসকলে ঈশ্বৰৰ বাক্য কোৱাৰ আগতেই মৃত্যুবৰণ কৰে (উপদেশক ৭:১৭)। গতিকে আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক দিয়া জীৱনকালত আমি যীচুৰ বাক্য শুনিব লাগিব আৰু সৎ আৰু ভাল হৃদয়ত ৰাখিব লাগিব যাতে আমি আমাৰ জীৱনত ধৈৰ্য্যৰে শতগুণ ফল দিব পাৰোঁ (লূক ৮:৮,১৫)। এনে লোকৰ বাবে ইয়োবৰ দৰে জীৱন থাকে, যেনেকৈ শস্যৰ দাবৰ সময় আহে, তেনেকৈ তেওঁলোকক উপযুক্ত আয়ুসত মৈদামলৈ নিয়া হ’ব (ইয়োব ৫:২৬)।এই ঋতু হৈছে যীচুৰ আবিৰ্ভাৱৰ সময় (১তীমথিয় ৬:১৪,১৫) সেই সময় কেৱল ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে এনেকি পুত্ৰয়ো নাজানে (মথি ২৪:৩৬)। ঈশ্বৰৰ বাক্য সকলো ভাল কামৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে সিদ্ধ, কাৰণ আমাৰ বাবে সিদ্ধ হোৱাটো লাভজনক (২ তীমথিয় ৩:১৭) কাৰণ খ্ৰীষ্টত সিদ্ধ হ'বলৈ আমি হৃদয়ৰ পৰা আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ শিক্ষা আৰু সতৰ্কবাণী লাভ কৰিব লাগিব (কলচীয়া ১:২৮)। এনেবোৰক গোটাবলৈ অহা সময়ত আমাৰ ঈশ্বৰে জীৱনৰ পূৰ্ণ বয়সত আমাক গোটাই ল’ব। ইয়াৰ দ্বাৰা আমি প্ৰভুৰ লগত পিতৃৰ ঘৰত বাস কৰিব পাৰিম (১থিচলনীকীয়া ৪:১৭)। গতিকে যিজন ঈশ্বৰে আমাক দীৰ্ঘায়ুৰে সন্তুষ্ট কৰে তেওঁ আমাক চিৰন্তন পৰিত্ৰাণ দেখিবলৈ বাধ্য কৰাব আৰু ঈশ্বৰীয় অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা আমাক দীৰ্ঘায়ু কৰি সিদ্ধ কৰি তুলিব (গীতমালা ৯১:১৬)। আমাৰ প্ৰভু ঈশ্বৰে আমাক সকলোকে দীৰ্ঘায়ু প্ৰদান কৰক আৰু এই মূল্যৱান অভিজ্ঞতাসমূহ লাভ কৰাত সহায় কৰক।