தேவனுடைய மனுஷன் (1 கொரிந்தியர் 6: 19, 20)

தேவனுக்கு மகிமை!!

தேவனுடைய மனுஷன்

உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா? கிரயத்துக்கு  கொள்ளப்பட்டீர்களே; 1 கொரிந்தியர் 6:19, 20

நாம் தேவனால் கிரயத்துக்கு கொள்ளப்பட்டவர்கள். நம்மை கிரயத்துக்கு வாங்கியது, மீட்கப்பட்டது குற்றமில்லாத மாசற்ற ஆட்டுக்குட்டியாகிய கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினால் (1 பேதுரு 1:19). ஆகையால், கிறிஸ்துவின் அன்பு நம்மை நெருக்கி ஏவுகிற படியால்  நாம் இனி தங்களுக்கு  உரியவர்கள் அல்ல ஆதலால் தங்களுக்கென்று பிழைத்திராமல் நமக்காக மரித்து உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவுக்காக (2 கொரிந்தியர் 5:14-19). அதாவது, நாம் தேவனுக்காக மட்டுமே வாழ வேண்டும் (கலாத்தியர் 2:19). சூலமித்தி சொல்வதுபோல, நாம் நம்முடைய நேசருக்கு  உரியவர்களாக இருக்க வேண்டும் (சாலமோனின் பாடல் 2:16). அதாவது, நாம் தேவனுடைய மனிதர்களாக மாற வேண்டும் (2 தீமோத்தேயு 3:16). அப்படியானால், கர்த்தருடைய உறுதியான அஸ்திபாரமாகவும், நிலைத்திருக்கும் உண்மையாகவும், கர்த்தர் தமக்குரியவர்களை அறிந்திருக்கிறார் (2 தீமோத்தேயு 2:19). கர்த்தர் உண்டாக்குகிற அவருடைய நாளில் நம்முடைய தேவன், அவர்கள் தேவனுக்குரியவர்களாகயால் அவர்களை அப்படியே அந்த நிலையில் அவரிடம் சேர்த்துக் கொள்வார் (மல்கியா 3:17).

தேவனுடைய மனிதனைப் பற்றி நாம் படிக்கும்போது, ​​இரண்டு காரியங்களைக் காணலாம். முதலாவதாக, தேவனுடைய மனிதன் எவையெல்லாம் விட்டு ஓட வேண்டுமோ அவையை விட்டு ஓட வேண்டும் (1 தீமோத்தேயு 6:11). அழிவின் நகரத்தை விட்டு, அழிவின் உலகத்தை விட்டு, இரட்சிப்பின் மலையை நோக்கி, சீயோன் மலைக்கு எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு ஓட வேண்டும் (ஆதியாகமம் 19:16-18). விட்டுச் சென்றதை நினைவுகூராமலும் (எபிரேயர் 11:5) திரும்பிப் பார்க்காமலும் (ஆதியாகமம் 19:26) ஓட வேண்டும். மேலும், பொறுமையுடன் ஓட வேண்டும் (எபிரேயர் 12:1). பின்னானவைகளை மறந்து முன்னானவைகளை நாடி கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப் பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கி  ஓடுபவர்களாக இருக்க வேண்டும் (பிலிப்பியர் 3:14).

நாம் விலகி ஓட வேண்டிய வேறு பல காரியங்களையும் நாம் காணலாம். நல்ல மேய்ப்பராகிய இயேசு, தமக்குரிய ஆடுகளைப் பெயர் சொல்லி அழைத்து, அவற்றை வெளியே நடத்தி கொண்டு வந்து நாம் இயேசுவின் சத்தத்தைக் கேட்டு அறிந்து அவரைப் பின்பற்ற வேண்டும். அந்நியர்களின் சத்தத்தை நாம் அறியாத படியினால், நாம் அந்நியர்களிடமிருந்து விலகி ஓட வேண்டும் (யோவான் 10:3-5). இன்று, நமக்கு அந்நியர்களாக இருப்பவர்களும் அல்லது அந்நியர்களாக வேண்டிய அநேகர் இன்று கிறிஸ்தவ உலகில் தங்களுடைய விசேஷித்தக் குரல்களை எழுப்பி வஞ்சிக்கவும் மயக்கவும் வந்துள்ளனர். மாம்சத்தில் வந்த இயேசு கிறிஸ்து தேவன் என்று அறிக்கை பண்ணாத வஞ்சகர்களான அந்திக் கிறிஸ்துக்கள் ஆனவர் (2 யோவான் 1:7). அவர் இயேசுவை கிறிஸ்து அல்ல என்று  நிலைநாட்டி  பிதாவையும் புத்திரனையும் மறுதலிக்கிறார்கள் (1 யோவான் 2:22-23). ​​ இயேசு கிறிஸ்து உன்னதமான தேவனுடைய குமாரன் என்பதை ஒத்துக்கொள்ளாதவர்களாக ஒரு தேவன் என்று கூறியும் இயேசு கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்தை மறுதலிக்கிற எதிர் கிறிஸ்துவினுடைய ஆவி உள்ளவர்கள் (1 யோவான் 4:2-3). கூடுமானால் தெரிந்து கொள்ளப்பட்டவர்களையும் வஞ்சிக்கத்தக்கதாகப் பெரிய அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் செய்வதற்காக எழும்பியிருக்கிற கள்ளக்கிறிஸ்துக்களும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகளும் ஆனவர்கள் (மத்தேயு 24:24). தேவனால் அனுப்பப்படாமல் தேவநாமத்தில் பொய்யையும் கள்ள தரிசனத்தையும் கள்ள சகுனத்தையும் இல்லாத விசேஷத்தையும் தங்கள் இருதயத்தின் கபடத்தையும் சொல்லும் கள்ள தீர்க்கதரிசிகளும் இந்த நாட்களிலும் உண்டு (எரேமியா 14:14).

மேலும், கேட்டுக்கேதுவான வேதப்புரட்டுகளைத் தந்திரமாய் நுழையப்பண்ணி தங்களைக் கிரியத்துக்கு கொண்ட ஆண்டவரை மறுதலித்து, தங்களுக்குள்ளும் மற்றவர்களுக்கும் தீவிரமான அழிவை வரப்பண்ணுகிற கள்ளப்போதகர்கள். அவர்களுடைய கெட்ட  நடக்கைகளையும் பொருளாசையால் உள்ள ஆதாயங்கள் நிமித்தம் இன்று சத்தியமார்க்கம் தூஷிக்கப்பட்டு உலகத்திற்கு கிறிஸ்துமதம் ஏளனமாகிவிட்டது (2 பேதுரு 2:1-3). சாத்தானும் ஒளியின் தூதனுடைய வேஷத்தைத் தரித்துக்கொள்வதைப் போல  இன்று கிறிஸ்தவ உலகில் பல கபடமுள்ள வேலைகாரர்களையும் கிறிஸ்துவினுடைய அப்போஸ்தலரின் வேஷத்தைத் தரித்த கள்ள அப்போஸ்தலர்களையும் காணலாம் (2 கொரிந்தியர் 11:13-14). மேலும் தேவமக்களுக்கு மத்தியில் சபைகளுக்குள் பக்கவழியாய் நுழைந்து அவர்களை அடிமைகளாக்கும் பொருட்டாக வரும் அநேக கள்ளச் சகோதரர்களும் உண்டு  (கலாத்தியர் 2:4). தேவனுடைய பிள்ளைகளுக்கும் தேவ சபைக்கும் ஆபத்தாகிற (2 கொரிந்தியர் 11:26) ஆட்டுத்தோலைப் போர்த்திக்கொண்டு வருகின்ற பட்சிக்கிற ஓநாய்கள் (மத்தேயு 7:15). ஆகவே, கிறிஸ்தவ வாழ்வில் நாம் ஒருபோதும் பின்பற்றக்கூடாமல் விலகி ஓட வேண்டிய பல அந்நியர்களைக் காண்கிறோம். ஏனெனில், அவர்கள் கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளிலிருந்து நம்மை அந்நியப்படுத்தவும், திருவசனத்தின்படி நாம் வாழாமல் தடுக்கவும் முயல்கிறார்கள்.

நாம் விலகி ஓட வேண்டிய காரியங்களைப் பற்றி அதிகமாக சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, ​​நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவை அறிகிற அறிவினால்  மட்டும் சாதிக்க கூடியதான உலகத்தின் அசுத்தத்திலிருந்து தப்பி ஓட வேண்டியததான காரியத்தை காணலாம் (2 பேதுரு 2:20). நாம் கிறிஸ்தவ வாழ்வின் அடிப்படையான உபதேசங்களில் மட்டும் நிலைத்திருக்காமல் மாறாக, கிறிஸ்துவின் மூல உபதேச வசனங்களை விட்டு அவரை அறிகிற அறிவின் மேன்மைக்காக நாம் முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும் (எபிரேயர் 6:1-6). அப்படிப்பட்டவர்கள், கிறிஸ்துவுக்காக, உலகத்தில் தங்களுக்கு லாபமாயிருந்த எல்லாவற்றையும் எப்பொழுதும் நஷ்டமாக எண்ணி, கிறிஸ்து நிமித்தம் உலகத்தில் உள்ளவைகளை விட்டுவிட்டு, எல்லாவற்றையும் அசுத்தமாகவும் குப்பையென்றும் எண்ணுகிறவர்களாவார்கள் (பிலிப்பியர் 3:8-11). அவர்கள் மகா மேன்மையும் அருமையுமான வாக்குத்தத்தங்களை பெற்றுக்கொண்டு உணர்ந்து, அதன்மூலம் உலகத்தில் உள்ள இச்சையின் மூலமான கேட்டுக்குத் தப்பி, திவ்விய சுபாவத்துக்கு  பங்குள்ளவர்களாகுவார்கள் (2 பேதுரு 1:4). அவர்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷம் தரியாமல் (ரோமர் 12:2) உலகத்தால் கறைபடாதபடிக்குத் தங்களைக் காத்துக் கொள்ளுகிறார்கள் (யாக்கோபு 1:27). அவர்கள் தேவனுக்கு விரோதிகளாக மாற விரும்பாததால், அவர்கள் உலகத்தை நேசிக்க விரும்பமாட்டார்கள் (யாக்கோபு 4:4). அவர்கள் உலகத்தையும் உலகத்திலுள்ளதான மாம்சத்தின் இச்சையும், கண்களின் இச்சையும், ஜீவனத்தின் பெருமை இவைகளில் அன்புகூராமல் உலகமும் அதின் இச்சையும்  ஒழிந்து போகும் என்று அறிந்து தேவ சித்தத்தைச் செய்கிறவர்களாக வாழ்கிறார்கள்(1 யோவான் 2:15-17).

இன்று உலகில் பெருமளவில் அதிகரித்து வரும் பாவங்களில் ஒன்று விபச்சாரம். தேவனுடைய மனுஷன் அதிலிருந்து விலகி ஓட வேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 6:18). ஏனென்றால், ஒருவன் தன் மனைவியுடன் இசைந்து, இருவரும் ஒரே மாம்சமாயிருப்பது போல, கிறிஸ்து சபையுடன் இசைந்து, சபையைத் தமது சரீரமாக ஆக்கியுள்ளார் (எபேசியர் 5:31-32). அப்படியே கர்த்தரோடு இசைந்திருக்கிறவனும் அவருடனே ஒரே ஆவியாயிருக்கிறான் (1 கொரிந்தியர் 6:17). நாம் தேவனுடையவர்களாக மாறுவதற்காக, தேவனுடைய ஆவியானவர் நம் சரீரத்திற்குள் வந்து, நாம் கர்த்தரின் சரீரமாகிறோம் (1 கொரிந்தியர் 6:18-19). ஆனால், ஒரு வேசியுடன் தன்னை இசைந்துக் கொள்பவன் அவளுடன் ஒரே சரீரமாகிறான். இது கிறிஸ்துவோடு  செய்யும் துரோகம். ஏனெனில் நம் சரீரம் கிறிஸ்துவின் அவயவங்கள் ஆகும் அவை ஒரு வேசியின் அவயவங்களாக மாற்றக்கூடாது (1 கொரிந்தியர் 6:15-16). மனிதன் செய்யும் ஒவ்வொரு பாவமும் சரீரத்துக்கு வெளியே உள்ளது, ஆனால் விபச்சாரம் செய்பவன் தன் சொந்த சரீரத்துக்கு எதிராகப் பாவம் செய்கிறான் (1 கொரிந்தியர் 6:18). இந்தப் பாவம் அவர்களுடைய விலையுயர்ந்த ஜீவனையும், அவர்களுடைய ஆத்துமாவையும் அழிக்கிறது (நீதிமொழிகள் 6:26-32). விபச்சாரம் என்பது நரகம் வரை நெருப்பைப் போல எரியும் ஒரு பெரிய அக்கிரமமாகும். அது நம் வாழ்வின் எல்லா அனுபவங்களையும் அழித்துவிடும் (யோபு 31:9-12). கட்டளையை விளக்காகவும், சட்டத்தை ஒளியாகவும், போதனையின் கடிந்துகொள்ளுதல்களை ஜீவ நெறியாகவும் கொண்டிருப்பவர்கள் இவைகளிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவார்கள் (நீதிமொழிகள் 6:23-24).

மறுபுறம், இக்காலத்தில் பலர் தற்காலிக திருப்தி தரும் விருந்துகளை இன்பங்களாக எண்ணி, அன்பின் விருந்தில் மூழ்கி, அதன்மூலம் கறைகளாகவும் களங்கங்களாகவும் மாறி, சாபத்தின் பிள்ளைகளாகிய புருஷர்கர்கள் அநேகர் இக்காலத்தில் உண்டு. அவர்கள் பாவத்தை விட்டோயாதவைகளுமாயிருக்கிற கண்களையுடையவர்களாக விபச்சாரமயக்கத்தால் நடந்து உறுதியில்லாத ஆத்துமாக்களைத் தந்திரமாய்ப் பிடிக்கிறார்கள்  (2 பேதுரு 2:13-14). விதவைகளின் வீடுகளைப் பட்சிப்பவர்களாக அதிக ஆக்கினையைப் பெறுவார்கள் (லூக்கா 20:47). தேவன் விபசாரம் செய்பவர்களையும் வேசிக்கள்ளரையும்  நியாயந்தீர்ப்பார் (எபிரேயர் 13:4). ஒருவன் விபசாரத்தை விட்டு விலகி ஓடாவிட்டால், கர்த்தரே இந்தப் பாவத்திற்கெல்லாம்  பழிவாங்குபவராக இருப்பார் (1 தெசலோனிக்கேயர் 4:4-6). ஆனால் தேவனுக்குப் பிரியமான தேவனுடைய மனிதன், பொல்லாத பிசாசாகிய இந்த விபசாரத்தை விட்டு ஓடி , அதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளுவான் (பிரசங்கி 7:26).

இனியும் விக்கிரக ஆராதனையிலிருந்து விலகி ஓட வேண்டும் என்று காணலாம் (1 கொரிந்தியர் 10:14). விக்கிரகங்களுக்குப் பலியிடப்பட்டவைகளை உண்ணக்கூடாது என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. காரணம் அஞ்ஞானிகள் பேய்களுக்கு பலியிடுகிறார்கள் ஆகையால் நாம் விக்கிரகத்துக்கு படைக்கப்பட்டதை புசித்து பேய்களுடன் பங்குள்ளவர்களாய் இருக்கக் கூடாது  (1 கொரிந்தியர் 10:19-22). இன்று மத நல்லிணக்கத்தின் பெயரில், பல கிறிஸ்தவர்கள் இந்த விஷயத்தில் அதிக அக்கறை காட்டி, விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்டவைகளை புசிக்கிறார்கள். ஆனால் முதல் நூற்றாண்டு சபையில், தேவனிடம் திரும்பிய புறஜாதியாருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதல் தெளிவான அறிவுறுத்தல், விக்கிர அசுசியானவைகளுக்கும் மற்றும் விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்டவைகளிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும் என்பதேயாகும் (அப்போஸ்தலர் 15:19-20, 28). எனவே நாம் விக்கிரக ஆராதனையையும் விக்கிரகப் பலிகளையும் தவிர்க்க வேண்டும். ஏனென்றால், நாம் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், கர்த்தருக்குப் எரிச்சல் உண்டாகும்படி கோபமூட்டுகிறோம் (1 கொரிந்தியர் 10:22). சீனாய் மலையில் தேவன் பத்துக் கட்டளைகளைக் கொடுத்தபோது, ​ஒரு சொரூபத்தையும் விக்கிரகத்தையும் செய்யக்கூடாது என்றும், அதை நமஸ்கரிக்கவும் அல்லது சேவிக்கவும் செய்கிறவன் தேவனை பகைக்கிறான் என்றும் எழுதியிருக்கிறது. ஆதலால் அவர்களுடன் தேவன் எரிச்சலுள்ள தேவனாய் இருந்து அவர்களுடைய அக்கிரமத்தை நான்காம் தலைமுறைமட்டும் விசாரிப்பார் என்றார் (யாத்திராகமம் 20:4-5). தேவன் எந்தவிதமான விக்கிரகத்தை செய்யக்கூடாது என்று சொன்னதால், ஓரேபில் இருந்த மக்களிடம் அவர் பேசியபோது, ​​அவர்கள் தேவனுடைய எந்த ரூபத்தையும் காணவில்லை (உபாகமம் 4:15-19). எனவே, நாம் எந்த உருவத்தையும் தேவன் என்று சொல்லிக்கொண்டு செய்யக்கூடாது (யாத்திராகமம் 32:4-5) நாம் அதை வணங்கவோ அல்லது சேவிக்கவோ கூடாது (உபாகமம் 10:8-9).

எந்த ரூபத்தையும் செய்ய வேண்டாம் என்று சொன்ன தேவன், கேருபீன்களையும் (யாத்திராகமம் 25:18), திரைச்சீலையை விசித்திரவேலையால் செய்யப்பட்ட கேருபீன்களையும் (யாத்திராகமம் 26:31), ஆரோனின் ஆடையின் ஓரத்தில் நூலினால் செய்யப்பட்ட மாதளம் பழங்களையும் பொன்மணிகளையும்  செய்யும்படியும் கேட்கிறார் (யாத்திராகமம் 28:33). இயேசுவின் நிழலான (யோவான் 3:14) கொள்ளிவாய்ச் சர்ப்பத்தை தேவனுடைய கட்டளையின்படி மோசே வனாந்தரத்தில் செய்தார் (எண்ணாகமம் 21:8). எனவே, எந்த உருவமும் விக்கிரகமும் செய்யப்படக்கூடாது என்பது அல்ல இதன் நோக்கம் மாறாக, அதை பிரதிஷ்டித்து வணங்கக்கூடாது என்பதே.  விக்கிரகத் தோப்புகளை வெட்டின கூட்டத்தில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் அதற்குத் தூபம் காட்டினதால், வெண்கலச் சர்ப்பத்தையும் தேவபக்தியுள்ள அரசனான எசேக்கியா, உடைத்துப் போட்டான்  (2 இராஜாக்கள் 18:4). எந்தக் கல்லையும் நிறுத்தக்கூடாது என்று சொல்லப்படும்போது, அதை நமஸ்கரிபதற்காக நிறுத்தக்கூடாது  என்பதே (லேவியராகமம் 26:1). யோசுவா கில்காலிலும் யோர்தானின் நடுவிலும் கற்களை நிறுத்தியதை நாம் காணலாம் (யோசுவா 4:9,20). அது தேவனுடைய கட்டளையால் அடையாளமாக நிறுத்தப்பட்டது நமஸ்கரிப்பதற்காக அல்ல நாட்டியது. எனவே, உருவங்களோ விக்கிரகங்களோ வணங்குவதற்கோ அல்லது சேவை செய்வதற்கோ செய்யப்படக்கூடாது என்று கூறியிருக்கிறது. அப்படி செய்பவர்களுக்கு தேவன் பட்சிக்கும் அக்கினியைப் போலவும், எரிச்சலுள்ள தேவனைப் போலவும் இருப்பார். எனவே, விக்கிரக ஆராதனையிலிருந்து நாம் விலகி ஓடுவோம் (உபாகமம் 4:15-19, 23-24).

விக்கிரக ஆராதனையின் மற்ற அம்சங்களைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​நம்முடைய தேவன் விக்கிரக ஆராதனையின் மீது வைராக்கியம் கொண்டிருக்கும்  தேவன் ஆனதால்  இஸ்ரவேல் ஜனம் ஆலயத்திற்குள்ளே எரிச்சல் உண்டாக்குகிற விக்கிரகத்தை வைத்திருந்தார் என்று வாசிக்கிறோம் (எசேக்கியேல் 8:3-5). அது மிகவும் அருவருப்பானது என்பதால், தேவன் தமது பரிசுத்த ஸ்தலத்தைவிட்டுப் போவார் என்று கூறுகிறார் (எசேக்கியேல் 8:6). ஏனென்றால், தேவனுடைய சித்தத்திற்கு விரோதமான தேவபக்தியுள்ள வைராக்கியத்தைக்கூட நம்முடைய தேவன் வெறுக்கும் விக்கிரக ஆராதனையாக மாறுகிறது. உதாரணமாக, யோசுவா கிபியோனியர்களுடன் சமாதானம் பண்ணி அவர்களை உயிரோடு காப்பாற்றும் உடன்படிக்கையை செய்திருந்ததார் (யோசுவா 9:15). சவுல் ராஜா தனது எரிச்சலினாலோ அல்லது வைராக்கியத்தினாலோ கிபியோனியர்களைக் கொன்றதினால் தேவனுடைய கோபம் உண்டாயிற்று  அதனால் தேசத்தில் பஞ்சம் வந்தது (2 சாமுவேல் 21:1-2).

மேலும், நாம் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுக்கும்போது, ​​நாம் கழுத்தைக் கடினப்படுத்தி  கலகக்காரர்களாகவும் ஆகிறோம் (நெகேமியா 9:16-17). இந்த வணங்காக்கழுத்து  காரணமாக, நாம் விக்கிரக ஆராதனையும் பில்லிசூனியம் உள்ளவர்களைப் போல ஆகிறோம் (1 சாமுவேல் 15:23). இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் கன்றுக்குட்டியை உண்டாக்கியபோது, ​​தேவன் அவர்களை வணங்காக்கழுத்துள்ள ஜனங்கள் என்று அழைத்தார் (யாத்திராகமம் 32:8-9). இல்லையெனில், அவர்களுடைய வணங்காக்கழுத்து விக்கிரக ஆராதனையாக மாறியது. மீண்டும், பொருளாசையும் (எபேசியர் 5:5) எல்லாவிதமான துர்இச்சையும் (கொலோசெயர் 3:5) விக்கிரக ஆராதனை என்று சொல்லப்படுகிறது. " ஜனங்கள் புசிக்கவும் குடிக்கவும் உட்கார்ந்து விளையாட எழுந்தார்கள்" என்று இஸ்ரவேல் ஜனங்களுடைய செயலை விக்கிராதனை என்று சொல்லப்படுகிறது (1 கொரிந்தியர் 10:7). எனவே, விக்கிரக ஆராதனையும் மாம்சத்தின் கிரியைகளில் ஒன்றாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது (கலாத்தியர் 5:19). ஏனெனில், அவர்களுடைய மகிமை அவர்களுடைய இலச்சையே ஆகையால் அவர்களுடைய வயிறு தங்களுடைய தேவன் (பிலிப்பியர் 3:19). எனவே அதுவும் விக்கிரக ஆராதனையாகும். ஆகவே, அத்தகைய எல்லா விக்கிராதனையை விட்டு நாம் ஓட வேண்டும்.

மேலும் நாம் கவனித்தால் பாலியத்துக்குரிய இச்சைகளுக்கு விலகி ஓடி நீதியும் விசுவாசமும் அன்பும் சமாதானமும் உள்ளவராக இருக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது (2 தீமோத்தேயு 2:22). ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் இளமைப் பருவம் மிக சிறந்த காலகட்டமாகும். மேலும் தேவன் இளவயதின் பக்தியை நினைவு கூறுவதாக நாம் காணலாம் (எரேமியா 2:2). அதுமட்டுமல்ல, நமது வாலிபப்பிராயத்திலே  சிருஷ்டிகரை நினைவுகூர வேண்டும் என்று  சொல்லப்பட்டுள்ளது (பிரசங்கி 12:1). நமது இளமைப் பருவத்தில் நாம் நமது விருப்பத்தின் வழிகளில் நடந்தாலும், நமது இருதயத்தின்படி நடந்து சந்தோஷத்து வாழ்ந்தாலும் இவையெல்லாம் நிமித்தம் தேவன் நம்மை நியாயத்திலே கொண்டுவந்து நிறுத்துவார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது (பிரசங்கி 11:9). தேவன் நமது சிறு வயதின் பாவங்கள் அனைத்தையும் குறித்து வைத்திருப்பதால், அதற்கேற்றபடி நாம் அனுபவிக்க வேண்டும் (யோபு 13:26). நமது எலும்புகளில் வாலவயதின் பாவங்களினால் நிறைந்திருந்து நமது முடிவு வரை நம்மோடு கூட மண்ணிலே படுத்துக்கொள்ளும் என்று காணலாம் (யோபு 20:11). அவர்கள் தங்கள் அக்கிரமங்களைத் தங்கள் எலும்புகளில் சுமந்து, பாதாளத்திலிறங்கின என்று காணலாம்  (எசேக்கியேல் 32:27). அது மட்டுமல்ல, பின்னர் அவையெல்லாம் நியாயத்திலே நமது மேல் கொண்டு வந்து நிறுத்தும் (பிரசங்கி 11:9). ஆகையால், நாம் நமது வாலிபப் பிராயத்திலே சிருஷ்டிகரை மறந்து பாலியத்துக்குரிய இச்சைகளுக்கு ஏற்றதாக வாழ்ந்து தேவனை விட்டு விலகி போகாமல் வாலிபப் பிராயத்தில் அதிகமாக தேவ பயத்துடன் வாழ்ந்து நாம் நமது வாலிப இச்சைகளை விட்டு ஓடுகிறவராக இருப்போம். நமது இளமை குறித்து ஒருவனும் அசட்டை பண்ணாதபடிக்கு நாம் தேவனுடைய மனுஷனாக எல்லாவருக்கும் மாதிரியாக வாழ உற்சாகம் கொள்வோமாக (1 தீமோத்தேயு 4:12).

பண ஆசை எல்லாத் தீமைக்கும் வேராயிருக்கிறது அதனால் சிலர் விசுவாசத்தை விட்டு வழுவி அநேக வேதனைகளாலே தங்களை உருவக் குத்திக் கொண்டிருப்பதால் தேவனுடைய மனிதன் பண ஆசையிலிருந்து விலகி ஓட வேண்டும் (1 தீமோத்தேயு 6:10-11). நமது செல்வம் கழுகைப் போல சிறகடித்துப் பறந்துவிடுவதால், ஐசுவரியவானாவதற்கு அவசரப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லப்படுகிறது (நீதிமொழிகள் 23:4-5). அது மட்டுமல்ல,  ஐசுவரியவானாவதற்கு தீவிரிக்கிறவனோ ஆக்கினைக்குத் தப்பான் (நீதிமொழிகள் 28:20). ஏனெனில், நமது உழைப்பினால் அல்ல, நமது கர்த்தரின் ஆசீர்வாதமே ஐசுவரியத்தைத் தரும் (நீதிமொழிகள் 10:22). ஆகையால், நமது நடக்கை பேராசையற்றதாக இருக்க வேண்டும். தேவன் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார், நம்மை விட்டு விலகவும் மாட்டார். இருக்கிறவைகளை போதுமென்று எண்ணிக்கொண்டு வாழ்வதற்கு உற்சாகப்படுத்திக்கொள்வோமாக (எபிரேயர் 13:5). பூச்சியும் துருவும் கெடுக்காமலும், திருடர்கள் கன்னமிட்டுத் திருடாமலும் இருக்கிற பரலோகத்தில் நமது பொக்கிஷங்களைச் சேமித்து வைக்க வேண்டும் (மத்தேயு 6:19-21). ஆகையால், எழுத்தின் பிரகாரம் அழிந்து போகிறதும் நித்தியத்தில் பிரயோஜனம் இல்லாத்த  ஐசுவரியத்திற்காக கஷ்டப்படும் மதிகேடனாகாமல் தேவனிடத்தில் ஐசுவரியவானாக இருப்பதற்கு உற்சாகம் உள்ளவர்களாகுவோம் (லூக்கா 12:20-21).

இரண்டாவதாக இப்படி விலகி ஓடவேண்டவையை எல்லாம் விட்டு ஓடி தேவனுடைய மனிதன் தேவனுக்கு உரியவனாகவும் தேவனுடைய மனிதனாகவும் வாழ வேண்டும். அதற்காக அவன் இயேசுவின் சத்தத்தைக் கேட்டு, அடைக்கலத்திற்காக இயேசுவிடம் ஓடி வருகிறான் (யோவான் 10:4-5). அவ்வாறு ஓடிவருபவர்களுக்கு, தங்களுக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்டிருக்கும் நம்பிக்கையைப் பற்றிக்கொள்ளும்படி நல்ல அறிவுறைகள் கிடைக்கும் (எபிரேயர் 6:18). இந்தப் புத்திசொல்லுதலும் உபதேசமும் நம்மை கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேறினவனாக நிறுத்தும்படிக்கு உதவுகின்றன (கொலோசெயர் 1:28). தேவ வசனத்தின் மூலமான இந்த புத்தி சொல்லுதலும் உபதேசமும் தேவனுடைய மனிதனுக்கு மட்டுமேயுள்ள அனுபவமாகும். ஆனபடியால் தேவ ஆவியினால் அருளப்பட்டிருக்கிற வேத வாக்கியங்கள் எல்லாம் தேவனுடைய மனுஷனுக்கு தேறினவனாக எந்த நற்கிரியையுஞ் செய்யத் தகுதியுள்ளவனாகவும் இருக்கும்படிக்கு உபதேசத்துக்கும் கடிந்து கொள்ளுதலுக்கும் சீர்திருத்தலுக்கும் நீதியைப் படிப்பிக்குதலுக்கும் பிரயோஜனமுள்ளவைகளாய் இருக்கிறது  (2 தீமோத்தேயு 3:16-17). நம்மை சகல அக்கிரமங்களிலிருந்தும் மீட்டு நற்கிரியைகளை செய்ய தமக்குரிய சொந்த ஜனங்களாகுவதற்கு இயேசு நமக்காக தம்மை தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார் (தீத்து 2:14). ஆகையால், தேவனுடைய மனிதன் இவ்விதமாக தேவனுக்குச் சொந்தமானவனாகி தேவனுக்குரியவனாக முடியும். தேவனுடைய செய்கையின் நோக்கமாக நற்கிரியைகளை செய்கிறதற்கு கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டதினால் தேவனுடைய நோக்கம் நம்மில் நிறைவேறும்படியாக, நாம் தேவனுக்கு உரியவர்களாக நித்தியம் நித்தியமாக தேவனோடு கூட வாசம் செய்ய முடியும் (எபேசியர் 2:10). ஆகையால், நம் வாழ்வில்  எப்போதும் தேவனுக்குச் உரியவர்களாக, தேவனுடைய மனிதனாக வாழ தேவன் நாம் எல்லாவரையும் உதவுவாராக.